Bedankt voor alle lieve reacties. Inmiddels heeft zoontje dinsdag toch een hartkatheterisatie ondergaan. Hij is hier gelukkig goed uitgekomen.
Wel houden ze hem hier tot de grote operatie die over een dag of 10 zal plaatsvinden.
Voor ons een hele geruststelling. Thuis ging het echt niet meer. Hij krijgt hier nu ook een beetje zuurstof als zijn saturatie onder de 60 komt, daar lijkt hij wel iets van op te knappen.
Het is een hele spannende tijd, maar ook een vreemd idee, dat als alles goed gaat,we over een maand een heel ander kind thuis hebben.
Helaas was er nog geen plek in het ronald mc donaldhuis voor ons. We staan op de wachtlijst. Nu slaap ik steeds bij zoontje, dat is best vermoeiend; veel alarmen, huilende kindjes etc. Manlief slaapt thuis en is gister weer aan het werk gegaan. Hij is echt compleet door alle vrije dagen heen, dus naast zijn dag ouderschapsverlof is alles onbetaald verlof. Maar hij vindt het ook wel fijn om te werken. Snap ik, de dagen in het ziekenhuis zijn lang en saai.
Nog even volhouden, de laatste loodjes.
vrijdag 7 september 2012
dinsdag 4 september 2012
Even van me af schrijven....
Vandaag horen we het, wat de plannen zijn met zoontje. Ineens gaat het heel snel en is er geen tijd meer voor second opinions. Het is weer een heel verhaal wat er de afgelopen weken is gebeurd en te veel om zo in een blogje weg te zetten.
Maar waar het op neer komt is dat de gezondheid van zoontje de afgelopen weken achteruit is gegaan. Het leverde hier thuis veel zorgen, frustratie en stress op, maar ook angst. Een steeds herhalend drama bij de voeding; niet willen drinken, sondepomp aansluiten, spugen, sonde mee spugen, sonde opnieuw inbrengen, een totaal overstuur kind, omkleden, wassen, beddegoed afhalen. En zo ging 1 tot 2x per dag en dat met 5 voedingen. Angst dat hij niet genoeg aankomt en we juist verder van ons doel (6-7 kilo voor operatie) vandaan gaan dan dichterbij komen.
Gek genoeg kwam zoontje wel gewoon aan, maar misschien houdt hij ook vocht vast bedachten we later. Hij kreeg het moeilijker met ademhalen. Hij lijkt wel iemand die constant aan het uithijgen is van een sprintje. Iedere keer als hij slaapt bekruipt mij een angstig gevoel, ik loop regelmatig zijn kamertje binnen om te zien of zijn borstkasje nog op en neer gaat.
Vanmiddag moeten we ons melden in het WKZ, dan wordt zoontje waarschijnlijk opgenomen en horen we wat de plannen zijn. De cardiologen en hartchirurg hebben vanmiddag groot overleg over de informatie die uit de CT scan is gekomen. We hebben net gebeld of we niet eerder kunnen komen, we maken ons grote zorgen. Vandaag heeft hij amper voeding binnen gehouden. Niet dat we de uitslag dan eerder horen, maar in het ziekenhuis is hij nu gewoon beter af.
Vanavond horen we wat ze gaan doen, we denken dat er 4 opties zijn, maar wie weet komen de artsen vanavond wel met een heel ander verhaal:
1 tijd voor de grote openhart-operatie
2 een tussenoperatie
3 een hart katheterisatie omdat er nog vragen zijn n.a.v. de ct-scan
4 niets, verder wachten; daar ga ik niet mee akkoord heb ik al bedacht. Er moet nu echt iets gebeuren.
Bij zo'n beetje alles wat we de afgelopen dagen gedaan hebben, dacht ik eraan dat het wel eens de laatste keer zou kunnen zijn. Zowel in positieve als negatieve zin. Positief; misschien de volgend keer wel met een gezond kindje zonder sonde, Negatieve; misschien wel nooit meer.
De stress loopt hier thuis nu hoog op. Zoontje ligt op bed, wij dwalen door het huis. We proberen de spulletjes te pakken, maar zijn er met onze gedachten niet bij. Dan hebben we weer een woordwisseling, dan houden we elkaar huilend in onze armen, dan lachen we weer en stellen elkaar gerust.
Wat kan een dag toch lang duren als je in spanning zit.....
Maar waar het op neer komt is dat de gezondheid van zoontje de afgelopen weken achteruit is gegaan. Het leverde hier thuis veel zorgen, frustratie en stress op, maar ook angst. Een steeds herhalend drama bij de voeding; niet willen drinken, sondepomp aansluiten, spugen, sonde mee spugen, sonde opnieuw inbrengen, een totaal overstuur kind, omkleden, wassen, beddegoed afhalen. En zo ging 1 tot 2x per dag en dat met 5 voedingen. Angst dat hij niet genoeg aankomt en we juist verder van ons doel (6-7 kilo voor operatie) vandaan gaan dan dichterbij komen.
Gek genoeg kwam zoontje wel gewoon aan, maar misschien houdt hij ook vocht vast bedachten we later. Hij kreeg het moeilijker met ademhalen. Hij lijkt wel iemand die constant aan het uithijgen is van een sprintje. Iedere keer als hij slaapt bekruipt mij een angstig gevoel, ik loop regelmatig zijn kamertje binnen om te zien of zijn borstkasje nog op en neer gaat.
Vanmiddag moeten we ons melden in het WKZ, dan wordt zoontje waarschijnlijk opgenomen en horen we wat de plannen zijn. De cardiologen en hartchirurg hebben vanmiddag groot overleg over de informatie die uit de CT scan is gekomen. We hebben net gebeld of we niet eerder kunnen komen, we maken ons grote zorgen. Vandaag heeft hij amper voeding binnen gehouden. Niet dat we de uitslag dan eerder horen, maar in het ziekenhuis is hij nu gewoon beter af.
Vanavond horen we wat ze gaan doen, we denken dat er 4 opties zijn, maar wie weet komen de artsen vanavond wel met een heel ander verhaal:
1 tijd voor de grote openhart-operatie
2 een tussenoperatie
3 een hart katheterisatie omdat er nog vragen zijn n.a.v. de ct-scan
4 niets, verder wachten; daar ga ik niet mee akkoord heb ik al bedacht. Er moet nu echt iets gebeuren.
Bij zo'n beetje alles wat we de afgelopen dagen gedaan hebben, dacht ik eraan dat het wel eens de laatste keer zou kunnen zijn. Zowel in positieve als negatieve zin. Positief; misschien de volgend keer wel met een gezond kindje zonder sonde, Negatieve; misschien wel nooit meer.
De stress loopt hier thuis nu hoog op. Zoontje ligt op bed, wij dwalen door het huis. We proberen de spulletjes te pakken, maar zijn er met onze gedachten niet bij. Dan hebben we weer een woordwisseling, dan houden we elkaar huilend in onze armen, dan lachen we weer en stellen elkaar gerust.
Wat kan een dag toch lang duren als je in spanning zit.....
Wasnoten test
Van haar heb ik een zakje wasnoten gekregen om te testen. Ik had al eens vaker over de wasnoot gelezen, maar eerst andere milieuvriendelijke en goedkope alternatieve geprobeerd t.o.v. normaal wasmiddel. Zo heb ik de afgelopen jaren gewassen met Una (van de Aldi), Neutral, Waspoeder Puur&Eerlijk, gratis flacons van Robijn en Sunil en ik heb ook zelf eens wasmiddel gemaakt. De laatste tijd was ik vooral met Neutral i.v.m. de komst van zoontje. En gebrek aan tijd om zelf wasmiddel te maken of een ander goed (lees milieu en babyhuidje vriendelijk) wasmiddel te vinden.
Op de bijgeleverde gebruiksaanwijzing stond dat je het zakje moet vullen met 8 halve wasnootschalen. Hiermee kunt je dan: 1 x wassen op 90 graden, of 2x wassen op 60 graden of 3x wassen op 30 à 40 graden.
Omdat ik altijd was op 30 of 40 graden ben ik voor de 3e optie gegaan en heb ik 3 wassen gedraaid met 8 halve wasnootjes in het zakje. In de was zaten verschillende stukken kleding, alleen gedragen kleding dat weer fris moest ruiken, kleding met een klein vlekje en lekkere onder gespuugde en gepoepte kleding van zoontje. In de beschrijving stond dat je eventueel vlekkenzout kunt gebruiken bij hardnekkige vlekken, maar ik heb er expres voor gekozen dat niet te doen, omdat ik eerst de werking van de nootjes alleen wilde beoordelen.
De was kwam met een neutrale geur uit de trommel. Dat vind ik wel fijn. Ik hou juist niet van die overmatige wasmiddelgeur en door de kleding buiten op het rek te laten drogen; heeft mijn was nu de geur buitenlucht. (Echt waar er zijn wasmiddelen die deze geur op de verpakking hebben staan).
De was voelde verder een beetje zacht aan, maar niet alle vlekken waren er helemaal uitgegaan. Nu gaan die vlekken er in de kleertjes van zoontje altijd moeilijk uit, dus ik denk dat het ongeveer vergelijkbaar schoon wast als mijn andere wasmiddelen. Misschien dat ik nog een wasje met vlekkenzout ga proberen om te zien of die vlekken er dan wel uitgaan.
Mijn conclusie is dus:
Geur: neutraal, wat ik fijn vind. Was voelt iets zachter aan dan ik gewend ben (ik gebruik nooit wasverzachter, soms alleen een beetje azijn). Hardnekkige vlekken gaan er niet uit, maar wellicht dat een beetje vlekkenzout dit kan oplossen.
Of ik de wasnoten nu ook zelf ga aanschaffen om te gebruiken weet ik nog niet. Op dit moment heb ik nog een hele voorraad staan van allerlei wasmiddelen die ik eerst wil opmaken. Daarna wil ik zelf weer eens wasmiddel maken en wellicht schaf ik voor de afwisseling ook wel wasnoten aan.
Ik vond het heel leuk om met de test mee te doen en ben ook erg benieuwd naar de ervaringen van anderen. Dus ik wacht met spanning op het blogje op Roerend Goed over de testresultaten.
Op de bijgeleverde gebruiksaanwijzing stond dat je het zakje moet vullen met 8 halve wasnootschalen. Hiermee kunt je dan: 1 x wassen op 90 graden, of 2x wassen op 60 graden of 3x wassen op 30 à 40 graden.
Omdat ik altijd was op 30 of 40 graden ben ik voor de 3e optie gegaan en heb ik 3 wassen gedraaid met 8 halve wasnootjes in het zakje. In de was zaten verschillende stukken kleding, alleen gedragen kleding dat weer fris moest ruiken, kleding met een klein vlekje en lekkere onder gespuugde en gepoepte kleding van zoontje. In de beschrijving stond dat je eventueel vlekkenzout kunt gebruiken bij hardnekkige vlekken, maar ik heb er expres voor gekozen dat niet te doen, omdat ik eerst de werking van de nootjes alleen wilde beoordelen.
De was kwam met een neutrale geur uit de trommel. Dat vind ik wel fijn. Ik hou juist niet van die overmatige wasmiddelgeur en door de kleding buiten op het rek te laten drogen; heeft mijn was nu de geur buitenlucht. (Echt waar er zijn wasmiddelen die deze geur op de verpakking hebben staan).
De was voelde verder een beetje zacht aan, maar niet alle vlekken waren er helemaal uitgegaan. Nu gaan die vlekken er in de kleertjes van zoontje altijd moeilijk uit, dus ik denk dat het ongeveer vergelijkbaar schoon wast als mijn andere wasmiddelen. Misschien dat ik nog een wasje met vlekkenzout ga proberen om te zien of die vlekken er dan wel uitgaan.
Mijn conclusie is dus:
Geur: neutraal, wat ik fijn vind. Was voelt iets zachter aan dan ik gewend ben (ik gebruik nooit wasverzachter, soms alleen een beetje azijn). Hardnekkige vlekken gaan er niet uit, maar wellicht dat een beetje vlekkenzout dit kan oplossen.
Of ik de wasnoten nu ook zelf ga aanschaffen om te gebruiken weet ik nog niet. Op dit moment heb ik nog een hele voorraad staan van allerlei wasmiddelen die ik eerst wil opmaken. Daarna wil ik zelf weer eens wasmiddel maken en wellicht schaf ik voor de afwisseling ook wel wasnoten aan.
Ik vond het heel leuk om met de test mee te doen en ben ook erg benieuwd naar de ervaringen van anderen. Dus ik wacht met spanning op het blogje op Roerend Goed over de testresultaten.
maandag 3 september 2012
Een rood flubbertje in de olijven
Donderdag zag ik deze uitzending van de Keuringsdienst van Waarde. Het gaat over het rode flubbertje in gevulde olijven. Op de verpakking staat piment of pimentpasta.
In de aflevering gaan ze op onderzoek uit om te achterhalen wat dit rode flubbertje precies is. Het is niet zoals de meeste mensen denken paprika, maar het blijkt een pasta te zijn gemaakt van alginaat en guargom. Vervolgens verandert deze pasta tot een gel met behulp van een oplossing van calciumchloride in water: het alginaat reageert met de calciumionen. De resulterende gel wordt in lange stroken van een paar centimeter breed gevormd en machinaal verwerkt als vulling van olijven.
In andere landen worden wel olijven verkocht met echte stukje paprika, maar in Nederland werden deze door de consument niet gekocht, omdat ze duurder zijn. In het buitenland, zo blijkt uit de uitzending, worden juist wel olijven gekocht met echte paprika, omdat mensen daar meer kiezen voor natuurproducten.
Ik koop eigenlijk nooit de olijven gevuld met piment, maar na het zien van deze aflevering koop ik ze al helemaal niet meer. Voor mij is het weer een bewijs dat er zoveel producten zijn die heel natuurlijk lijken, maar toch erg bewerkt zijn. Ik ga nog meer letten op de verpakkingen om te zien wat er allemaal inzit.
In de aflevering gaan ze op onderzoek uit om te achterhalen wat dit rode flubbertje precies is. Het is niet zoals de meeste mensen denken paprika, maar het blijkt een pasta te zijn gemaakt van alginaat en guargom. Vervolgens verandert deze pasta tot een gel met behulp van een oplossing van calciumchloride in water: het alginaat reageert met de calciumionen. De resulterende gel wordt in lange stroken van een paar centimeter breed gevormd en machinaal verwerkt als vulling van olijven.
In andere landen worden wel olijven verkocht met echte stukje paprika, maar in Nederland werden deze door de consument niet gekocht, omdat ze duurder zijn. In het buitenland, zo blijkt uit de uitzending, worden juist wel olijven gekocht met echte paprika, omdat mensen daar meer kiezen voor natuurproducten.
Ik koop eigenlijk nooit de olijven gevuld met piment, maar na het zien van deze aflevering koop ik ze al helemaal niet meer. Voor mij is het weer een bewijs dat er zoveel producten zijn die heel natuurlijk lijken, maar toch erg bewerkt zijn. Ik ga nog meer letten op de verpakkingen om te zien wat er allemaal inzit.
zondag 2 september 2012
Terugblik op 3 jaar sparen en besparen
Toen ik zo'n 3 jaar geleden begon met proberen te besparen was dat vooral omdat we het idee kregen een grote wereldreis te willen maken. Na een droomreis van 6 weken door Nieuw-Zeeland kwamen we er achter dat zo'n wereldreis misschien toch niks voor ons zou zijn. Na 6 weken zit je hoofd zo vol van alles wat je hebt gedaan en meegemaakt dat je daar makkelijk een paar maanden (of jaren) van kan nagenieten en dat een jaar lang over de wereld reizen misschien wel een overkill zou zijn. Je beleeft dan in een jaar heel erg veel en daarna heb je alles wel gezien.
Ondanks dat het idee van de wereldreis aan de kant was gezet, hadden we wel al de eerste stappen gezet in het sparen door te besparen. Dit wilden we zeker doorzetten om wel andere mooie dromen uit te laten komen zoals een eigen huis, huwelijk met mooie huwelijksreis en in de toekomst wellicht kindjes en de kans om dan minder te gaan werken.
We waren gewend om met weinig rond te komen, omdat we nog gewend waren aan een laag inkomen (studiefinanciering en een bijbaantje). Eerst woonden we anti-kraak en konden we flink sparen, later gingen we naar een huurwoning en namen onze vaste lasten flink toe. Toch probeerden we elke maand een flink bedrag opzij te zetten, we hadden toen nog gescheiden rekeningen. Toen manlief ging werken, hebben we in 6 maanden zijn studieschuld van € 10.000,-- afgelost. Omdat we, doordat hij ging werken, een veel hoger inkomen kregen gingen we ook meer sparen. Ik ging van 40 naar 32 uur werken, om zo meer tijd te hebben voor huishouden en daarna ook genoeg tijd voor ontspanning en genieten. Ondanks dat bereikten we al snel de vermogensheffingsgrens van spaargeld en leek het ons een mooie zet om onze droom van een eigen woning waar te maken.
We kochten een huis zonder tophypotheek, de hypotheek is ca. 2/3 van wat we konden krijgen. Ook stopten we eigen spaargeld in de hypotheek € 10.000,-- en we lieten gelijk 2 dakkapellen plaatsen. In het begin zagen we op tegen de hogere maandelijkse lasten, niet dat we het niet konden betalen, maar de woonlasten waren ca. 2x zo hoog als we gewend waren met onze huurwoning en dan komt er nog onderhoud en belastingen bij. Wel hadden we een spaarhypotheek genomen, dus we losten elke maand netjes 250 euro af.
Langzaam raakten we gewend aan de nieuwe lasten en zagen we weer kans om verder te (be)sparen en nieuwe bronnen van inkomsten te vinden. We hadden nu de mogelijkheid voor een eigen moestuintje en eindelijk een grote oven om zelf heerlijke gerechten in te maken. Omdat we beide starters op de arbeidsmarkt waren kregen we elk jaar (ondanks de crisis) toch best een aardige loonsverhoging. We trouwden en maakten een mooie huwelijksreis. Dit alles kon doordat we een flinke buffer hadden opgebouwd. Niet lang daarna werd ik zwanger en dachten we na over minder/stoppen met werken om ons zo meer op de verzorging van ons kindje te kunnen richten.
Helaas verliep dit laatste minder voorspoedig. Door omstandigheden kan ik me nu wel volledig richten op de verzorging van ons zoontje, maar niet op de manier zoals ik die in gedachte had. Het is zwaar en ik krijg nu hulp thuis in de verzorging.
In de afgelopen jaren heb ik heel erg veel geleerd. Ik heb gemerkt dat als je eenmaal een buffer hebt, je makkelijk deze buffer kan laten bestaan en doen groeien. Ondanks de grote uitgaven van de afgelopen 2 jaar, is onze buffer niet veel gedaald. Het blijkt dat bij een grote aankoop/gebeurtenis ook altijd wel giften van lieve ouders komen, we letten in die periode extra op uitgaven, hoeven niet te lenen en natuurlijk krijgen we rente over ons spaargeld. Hierdoor hebben we weer extra kunnen inleggen op onze hypotheek en werd ons maandbedrag lager, waardoor we weer meer konden sparen. Ook gingen de energiekosten omlaag door maatregelen als dubbel glas, vloerisolatie en nieuwe cv, waardoor we weer meer kunnen sparen.
Lenen kost geld, maar sparen maakt geld. Door besparen kan je weer meer sparen en ontvang je uiteindelijk weer meer rente een soort omgekeerde vicieuze cirkel van lenen. Je kan bijvoorbeeld je ziektekosten verzekering in 1x betalen, wat weer voordeliger is. Op het moment laten we onze buffer even ongemoeid voor grote uitgaven. Onze toekomst is nog onzeker en straks moeten we het misschien echt doen van 1 salaris. Dan is zo'n buffer toch wel een heel fijn idee. Natuurlijk zijn er nog wensen: uitbouw aan de achterkant van het huis, wat een grotere woonkamer oplevert, nieuwe keuken, zolder verbouwen en nog een paar ramen van dubbelglas en kunststofkozijnen voorzien. Maar het zijn allemaal dingen die niet echt noodzakelijk zijn en dus kunnen wachten. Ook is het leuk om iets te wensen te hebben en daardoor gemotiveerd te blijven om te blijven (be)sparen.
Ook heb ik geleerd dat besparen niet boven alles gaat. Soms moet ik keuzes maken tussen besparen, milieu en gezondheid. Het belangrijkste dat ik heb geleerd is dat meer spullen zeker niet gelukkiger maken. Impuls aankomen geven maar een kort geluksgevoel. We hoeven niet mee te doen aan de wedstrijd om het grootste en mooiste huis, auto of tv. Ik ben veel gelukkiger als ik 's ochtends door mijn tuintje loop en trots kijk naar alle mooie courgettes en pompoenen die er hangen. Of als ik een zelfgemaakte quiche uit de oven haal of weer eens iets leuks 2e hands heb gescoord. Maar ik ben het er zeker mee eens, geld maakt niet gelukkig, gezondheid is veel belangrijker. Mijn grootste wens dat zoontje beter wordt is niet te koop. Ik zou ik onze hele buffer daarvoor in willen zetten en de rest van mijn leven in de schulden willen steken, om hem een gezonde toekomst te kunnen bieden.
Hebben jullie ook het idee dat als je eenmaal een flinke buffer hebt opgebouwd het sparen als vanzelf lijkt te gaan?
Ondanks dat het idee van de wereldreis aan de kant was gezet, hadden we wel al de eerste stappen gezet in het sparen door te besparen. Dit wilden we zeker doorzetten om wel andere mooie dromen uit te laten komen zoals een eigen huis, huwelijk met mooie huwelijksreis en in de toekomst wellicht kindjes en de kans om dan minder te gaan werken.
We waren gewend om met weinig rond te komen, omdat we nog gewend waren aan een laag inkomen (studiefinanciering en een bijbaantje). Eerst woonden we anti-kraak en konden we flink sparen, later gingen we naar een huurwoning en namen onze vaste lasten flink toe. Toch probeerden we elke maand een flink bedrag opzij te zetten, we hadden toen nog gescheiden rekeningen. Toen manlief ging werken, hebben we in 6 maanden zijn studieschuld van € 10.000,-- afgelost. Omdat we, doordat hij ging werken, een veel hoger inkomen kregen gingen we ook meer sparen. Ik ging van 40 naar 32 uur werken, om zo meer tijd te hebben voor huishouden en daarna ook genoeg tijd voor ontspanning en genieten. Ondanks dat bereikten we al snel de vermogensheffingsgrens van spaargeld en leek het ons een mooie zet om onze droom van een eigen woning waar te maken.
We kochten een huis zonder tophypotheek, de hypotheek is ca. 2/3 van wat we konden krijgen. Ook stopten we eigen spaargeld in de hypotheek € 10.000,-- en we lieten gelijk 2 dakkapellen plaatsen. In het begin zagen we op tegen de hogere maandelijkse lasten, niet dat we het niet konden betalen, maar de woonlasten waren ca. 2x zo hoog als we gewend waren met onze huurwoning en dan komt er nog onderhoud en belastingen bij. Wel hadden we een spaarhypotheek genomen, dus we losten elke maand netjes 250 euro af.
Langzaam raakten we gewend aan de nieuwe lasten en zagen we weer kans om verder te (be)sparen en nieuwe bronnen van inkomsten te vinden. We hadden nu de mogelijkheid voor een eigen moestuintje en eindelijk een grote oven om zelf heerlijke gerechten in te maken. Omdat we beide starters op de arbeidsmarkt waren kregen we elk jaar (ondanks de crisis) toch best een aardige loonsverhoging. We trouwden en maakten een mooie huwelijksreis. Dit alles kon doordat we een flinke buffer hadden opgebouwd. Niet lang daarna werd ik zwanger en dachten we na over minder/stoppen met werken om ons zo meer op de verzorging van ons kindje te kunnen richten.
Helaas verliep dit laatste minder voorspoedig. Door omstandigheden kan ik me nu wel volledig richten op de verzorging van ons zoontje, maar niet op de manier zoals ik die in gedachte had. Het is zwaar en ik krijg nu hulp thuis in de verzorging.
In de afgelopen jaren heb ik heel erg veel geleerd. Ik heb gemerkt dat als je eenmaal een buffer hebt, je makkelijk deze buffer kan laten bestaan en doen groeien. Ondanks de grote uitgaven van de afgelopen 2 jaar, is onze buffer niet veel gedaald. Het blijkt dat bij een grote aankoop/gebeurtenis ook altijd wel giften van lieve ouders komen, we letten in die periode extra op uitgaven, hoeven niet te lenen en natuurlijk krijgen we rente over ons spaargeld. Hierdoor hebben we weer extra kunnen inleggen op onze hypotheek en werd ons maandbedrag lager, waardoor we weer meer konden sparen. Ook gingen de energiekosten omlaag door maatregelen als dubbel glas, vloerisolatie en nieuwe cv, waardoor we weer meer kunnen sparen.
Lenen kost geld, maar sparen maakt geld. Door besparen kan je weer meer sparen en ontvang je uiteindelijk weer meer rente een soort omgekeerde vicieuze cirkel van lenen. Je kan bijvoorbeeld je ziektekosten verzekering in 1x betalen, wat weer voordeliger is. Op het moment laten we onze buffer even ongemoeid voor grote uitgaven. Onze toekomst is nog onzeker en straks moeten we het misschien echt doen van 1 salaris. Dan is zo'n buffer toch wel een heel fijn idee. Natuurlijk zijn er nog wensen: uitbouw aan de achterkant van het huis, wat een grotere woonkamer oplevert, nieuwe keuken, zolder verbouwen en nog een paar ramen van dubbelglas en kunststofkozijnen voorzien. Maar het zijn allemaal dingen die niet echt noodzakelijk zijn en dus kunnen wachten. Ook is het leuk om iets te wensen te hebben en daardoor gemotiveerd te blijven om te blijven (be)sparen.
Ook heb ik geleerd dat besparen niet boven alles gaat. Soms moet ik keuzes maken tussen besparen, milieu en gezondheid. Het belangrijkste dat ik heb geleerd is dat meer spullen zeker niet gelukkiger maken. Impuls aankomen geven maar een kort geluksgevoel. We hoeven niet mee te doen aan de wedstrijd om het grootste en mooiste huis, auto of tv. Ik ben veel gelukkiger als ik 's ochtends door mijn tuintje loop en trots kijk naar alle mooie courgettes en pompoenen die er hangen. Of als ik een zelfgemaakte quiche uit de oven haal of weer eens iets leuks 2e hands heb gescoord. Maar ik ben het er zeker mee eens, geld maakt niet gelukkig, gezondheid is veel belangrijker. Mijn grootste wens dat zoontje beter wordt is niet te koop. Ik zou ik onze hele buffer daarvoor in willen zetten en de rest van mijn leven in de schulden willen steken, om hem een gezonde toekomst te kunnen bieden.
Hebben jullie ook het idee dat als je eenmaal een flinke buffer hebt opgebouwd het sparen als vanzelf lijkt te gaan?
Hamster en euro weken
De hamster- en euroweken zijn er weer. Nu hebben we geen hamster, maar wel een kat. Ik koop altijd naast droogvoer, maaltijdzakjes voor de kat. Hij krijgt elke avond een half zakje, vooral omdat hij het zo lekker vindt en het is fijn om hem te zien genieten.
Die maaltijdzakjes waren nu in de aanbieding 1+1 gratis en in de verpakkingen zaten ook nog een gratis extra zakje of een zakje snoepjes. Ik heb flink ingeslagen 6 pakken (een besparing van 12 euro) hiermee kan ik bijna een half jaar vooruit. Want in een pak zitten 12 zakjes dus in totaal heb ik nu (met de extra gratis zakjes ) 75 zakjes en kan ik dus 150 dagen vooruit.
Ik hou voor deze maaltijdzakjes altijd de aanbiedingen in de gaten en sla dan in. Regelmatig zijn ze met 25% korting, of 3 pakken voor € 10,--. Maar deze aanbieding is volgens mij wel de voordeligste die ik het afgelopen jaar voorbij heb zien komen.
Verder kocht ik 2 bakken druiven voor € 1,99, helaas niet biologisch en lokaal, maar ik doe mijn best. Vegetarische (falafel)balletjes, is nog wel eens handig voor op een broodje, als ik weinig tijd heb om te koken en leg ik in de vriezer en 2 quiches (2 voor € 3,19) ook vooral voor het gemak. Zelfgemaakte vegetarische schrijven, falafel en quiches vind ik veel lekkerder, maar de laatste tijd kom ik er niet aan toe om deze vooruit te maken en dan in te vriezen, zoals ik eerder wel deed. En het is toch wel handig om wat kant-en-klaar dingen in huis te hebben. Ik vind het nog altijd beter (en voordeliger) om na een drukke dag, naar dit gemaksvoedsel te grijpen dan naar de snackbar of chinees te gaan. En zolang het niet dagelijks gebeurd, kan ik er mee leven. Ooit hoop ik een goed gevulde vriezer te hebben met zelfgemaakte kant-en-klaarmaaltijden, maar nu doe ik het maar even zo.
Wel merk ik dat ik een stuk minder koop in deze actieweken dan pakweg een jaar geleden. Dit komt omdat we veel minder voor bewerkte producten kiezen en meer voor biologisch gaan. Toch neus ik wel altijd in de aanbiedingen op internet, maar meestal staat er niet veel voor ons bij.
Die maaltijdzakjes waren nu in de aanbieding 1+1 gratis en in de verpakkingen zaten ook nog een gratis extra zakje of een zakje snoepjes. Ik heb flink ingeslagen 6 pakken (een besparing van 12 euro) hiermee kan ik bijna een half jaar vooruit. Want in een pak zitten 12 zakjes dus in totaal heb ik nu (met de extra gratis zakjes ) 75 zakjes en kan ik dus 150 dagen vooruit.
Ik hou voor deze maaltijdzakjes altijd de aanbiedingen in de gaten en sla dan in. Regelmatig zijn ze met 25% korting, of 3 pakken voor € 10,--. Maar deze aanbieding is volgens mij wel de voordeligste die ik het afgelopen jaar voorbij heb zien komen.
Verder kocht ik 2 bakken druiven voor € 1,99, helaas niet biologisch en lokaal, maar ik doe mijn best. Vegetarische (falafel)balletjes, is nog wel eens handig voor op een broodje, als ik weinig tijd heb om te koken en leg ik in de vriezer en 2 quiches (2 voor € 3,19) ook vooral voor het gemak. Zelfgemaakte vegetarische schrijven, falafel en quiches vind ik veel lekkerder, maar de laatste tijd kom ik er niet aan toe om deze vooruit te maken en dan in te vriezen, zoals ik eerder wel deed. En het is toch wel handig om wat kant-en-klaar dingen in huis te hebben. Ik vind het nog altijd beter (en voordeliger) om na een drukke dag, naar dit gemaksvoedsel te grijpen dan naar de snackbar of chinees te gaan. En zolang het niet dagelijks gebeurd, kan ik er mee leven. Ooit hoop ik een goed gevulde vriezer te hebben met zelfgemaakte kant-en-klaarmaaltijden, maar nu doe ik het maar even zo.
Wel merk ik dat ik een stuk minder koop in deze actieweken dan pakweg een jaar geleden. Dit komt omdat we veel minder voor bewerkte producten kiezen en meer voor biologisch gaan. Toch neus ik wel altijd in de aanbiedingen op internet, maar meestal staat er niet veel voor ons bij.
zaterdag 1 september 2012
Leuke actie: gratis luier bij bestelling
Als je op 4 september een bestelling plaatst bij kaatjekatoen krijg je een gratis easyfit luier cadeau met de actiecode DD2012. Beetje jammer dat ik net vorige week mijn bestelling heb geplaatst en inmiddels ontvangen. Maar zo'n luier kost toch € 22,95 als ik de verzendkosten er af haal (€ 4,95) kan ik toch zo'n € 18,-- besparen/verdienen. Maar ja, eigenlijk heb ik nu dus niks nodig....
Ik heb de vorige week een aantal luiers besteld, inlegvellen (5 rollen), een luieremmer met waszakken (is wat groter dan een doorsnee luieremmer en de waszakken passen er precies in). Ik heb nu dus 11 luiers en dat vind ik eigenlijk wel genoeg om mee te beginnen. Manlief gebruikt liever de wegwerp en we 's nachts doen ook een wegwerp om , ik gebruik maar 3-5 wasbare luiers per dag en hoef dus maar eens in de 2-3 dagen te wassen. Als het goed bevalt en we er meer gaan gebruiken wil ik eigenlijk pas bijbestellen of kijken of ik er nog wat tweedehands kan vinden.
Wat je besteld en voor hoeveel maakt trouwens niet uit. Je krijgt altijd die gratis luier. Dus ik heb al even op de site zitten kijken of er niet iets anders ik wat ik wil, maar het zijn allemaal dingen die ik niet echt nodig heb. Dan zit ik toch te denken aan extra inlegvellen of nog een extra luier, dan koop ik tenminste iets nuttigs. Of ik bestel helemaal niet.
Wat zouden jullie doen in deze situatie?
Abonneren op:
Posts (Atom)