vrijdag 7 oktober 2016

Een slecht voorgevoel

Bedankt voor alle felicitaties en lieve woorden van gisteren. Het geeft mij een fijn gevoel dat iedereen zo meeleeft.

Vorige week stond ons een minder aangename verrassing te wachten. Ik had al diverse keren op internet gelezen dat hier in het dorp een bende actief is die het voorzien heeft op airbags en navigatie. In onze wijk is er ook diverse malen in auto's ingebroken, ook in onze straat. Toen ik vorige week maandag op facebook een bericht voorbij zag komen dat ze ook in onze straat weer actief waren geweest met auto's openbreken, kreeg ik een slecht voorgevoel. Zou onze auto dit keer ook het doelwit zijn geweest? Het was al laat en donker en besloot maar naar bed te gaan. We hadden de auto sinds zaterdagmiddag niet meer gebruikt en stond een klein eindje verderop, maar wel in het zicht van ons huis. Zo aan de buitenkant was niks raars opgevallen.

Dinsdagochtend, nadat ik Dirk naar school had gebracht, besloot ik toch maar even een kijkje te nemen bij onze auto. En ja hoor, het was raak! Toen ik de beslagen ramen schoon veegde, zag ik gelijk dat de airbag uit het stuur ontbrak en ook het dashboard lag open op de grond en ook daar ontbrak een airbag. De linkerportier was ontgrendeld, maar behalve het slot dat iets scheef stond was er niks te zien. Ik heb gelijk wat foto's gemaakt en gecontroleerd of er verder niks ontbrak. Blijkbaar waren ze niet geïnteresseerd in een 6 jaar oude tomtom.





Er bekroop mij een naar gevoel. Een auto is maar een auto, en ik heb totaal geen emotionele band met onze auto. Maar dat anderen aan je spullen zitten, daar kan ik zo verdrietig en boos om worden. Nadat ik Alex had ingelicht, de politie gebeld en die stond binnen een kwartiertje op de stoep. De aangifte werd netjes opgenomen en verder werd er verteld dat er weinig aan te doen is. Ze zijn de bende wel op het spoor, maar tot nu toe hebben ze nog geen aanhouding kunnen verrichten. Een auto-alarm biedt niet altijd oplossing, een stuurslot schrikt misschien wel de dieven af, want voor 1 airbag nemen ze de moeite niet en gaan ze op zoek naar een ander makkelijker slachtoffer.

Nadat ik ook de verzekering had gebeld, konden we dezelfde middag nog terecht bij een schadeherstelbedrijf. We kregen een leenauto mee, nieuw en luxe waar Alex dan weer blij mee was, en de volgende dag konden we onze auto weer ophalen. Alleen de slotreparatie duurt iets langer, want die moet precies nagemaakt worden, anders moeten de sleutels worden vervangen.

Gelukkig zijn we goed verzekerd en is alles snel en kosteloos opgelost. Zonder verzekering hadden we een mooie rekening van € 1200,-- kunnen verwachten, wat een geld.

We zijn nu aan het kijken om toch een stuurslot aan te schaffen. Kost iets meer dan 100 euro, maar omdat ze zo vaak in deze buurt actief zijn, wel de moeite waard. Er zijn auto's die inmiddels meerdere malen het slachtoffer zijn geweest.

woensdag 5 oktober 2016

Verrassing!

De laatste maand ben ik eigenlijk niet aan bloggen toegekomen. Niet dat het hier zo druk was, maar mijn lichaam was wel druk in de weer en zelf had ik daar nogal last van vermoeidheid en misselijkheid. In mijn buik zit nu een minimensje, 12 weken zwanger, het eerste trimester zit er bijna op.

Gelukkig voel ik mij inmiddels weer een stuk beter. En nu we ook de eerste controles hebben gehad, krijg ik meer vertrouwen in een goede zwangerschap en durf ik bijna te geloven dat we hier straks ouders zijn van twee kindjes. Dat zijn we natuurlijk al, die kleine in mijn buik telt nu al mee!

Doordat de eerste zwangerschap bij mij niet voorspoedig verliep, heeft het wel even geduurd voor we een tweede zwangerschap aandurfden. En toen we dat aandurfden, duurde het nog bijna 1,5 jaar voordat het zover was. Ergens was ik al met een acceptatieproces begonnen dat het misschien maar beter was zo. Maar nu ben ik dol gelukkig en hoop dat ik straks eindelijk eens kan genieten van een normale zwangerschap, natuurlijke bevalling en kraamperiode. En als het niet zo is, dan weten we inmiddels ook dat wij ons daar als gezin prima doorheen kunnen slaan.

De controles bij de verloskundige en later met doorverwijzing nog eens in de het ziekenhuis waren allemaal goed. Herhaling op HELLP (ernstige zwangerschapsvergiftiging) is zeker aanwezig, maar de kans is heel veel kleiner en als het toch gebeurd meestal later in de zwangerschap. Ik kreeg in ieder geval complimenten dat ik zoveel ben afgevallen en daarmee heb ik zelf de herhalingskans al enorm verkleind. Met aanvullende medicatie, moet die kans nog verder omlaag gaan.
Bij 20 weken krijgen we nog een uitgebreide hartecho, dit in verband met de hartafwijking van Dirk. Spannend, maar ook geruststellend. Bij Dirk was deze afwijking bij de 20-weken echo gemist en kwamen we hier pas bij de laatste echo, 3 dagen voor de geboorte achter. Van de ene kant ook maar gelukkig, anders was mijn zwangerschap vanaf 20 weken al niet meer rooskleurig geweest, nu heb ik nog 8 weekjes langer onbezorgd kunnen genieten.

De komende tijd hoop ik weer wat meer energie te hebben en vaker te kunnen bloggen. In ieder geval zijn jullie nu op de hoogte van het laatste nieuwtje!

zaterdag 3 september 2016

Nota energieverbruik

Gisteren viel de jaarlijkse nota van het energieverbruik binnen. Ik wist dat we afgelopen jaar meer stroom en gas hebben gebruikt, dus verwachtte dat wij bij moesten betalen. Maar tot mijn verbazing krijgen we geld terug en nog een flink bedrag ook: € 218,65. En dat terwijl de rekening van vorig jaar over 345 dagen was en nu over 379 dagen, dat is ruim een maand verschil!

Natuurlijk wil ik dan gelijk weten hoe dat komt. De tarieven zijn een stuk lager dan vorig jaar. We waren al klant bij Greenchoice, maar via pma-plus (een collectief) kon je voordeligere tarieven krijgen, zelf als je al klant was. Ik heb de tarieven vergeleken en mij daarna gelijk aangemeld. Het scheelt behoorlijk wat.

Daarnaast hebben we 3 winddelen, de opbrengst daarvan wordt in mindering gebracht op de nota. Vorig jaar hadden we die winddelen ook al, maar de opbrengst dit jaar was 82kwh hoger. Maar dat verschil kan ook zijn omdat het over een langere periode gaat? Ik weet eigenlijk niet hoe ze dit precies berekenen. Een nadeel van de winddelen is wel dat we vast zitten bij Greenchoice, we kunnen dus niet elk jaar overstappen, zoals veel mensen doen.

Fijn dus dat we minder hoeven te betalen, maar dat ons energieverbruik omhoog is gegaan, daar ben ik minder blij mee. En ook daar heb ik gekeken naar een verklaring. Gasverbruik is 247m3 omhoog gegaan (van 785m3 naar 1032m3) en het stroomverbruik met 251kwh (1718kwh naar 1969kwh).

Deels zit de verklaring in dat deze nota over een langere periode is, een verschil van ruim een maand. Daarnaast denk ik dat de verbouwing er ook mee heeft te maken.
Vorig jaar zomer hebben we ons huis verbouwd. De woonkamer/keuken is nu groter, dus er moet meer gestookt worden om deze te verwarmen. Daar tegenover staat wel dat we nu vloerverwarming hebben, hr+++ glas en een nieuwe keuken met zuinigere apparatuur.
Wel hebben we de oven vaker gebruikt en de vaatwasser, omdat het heerlijk koken is in de nieuwe ruime keuken en daarbij extra afwas komt kijken.
Dirk wordt ouder, gebruikt vaker de tablet en ook Alex zit vaker te spelen op zijn smartphone. Apparaten die allemaal vrijwel dagelijks worden opgeladen. Verder is er een blender bijgekomen, die regelmatig wordt gebruikt. Maar ook weer een energiezuiniger stofzuiger.

Waar het hogere verbruik precies in zit, is lastig om te zeggen. We zitten met ons verbruik nog steeds er laag voor een 3 persoonshuishouden en hoekhuis. Komend jaar heb ik ons voorschotbedrag maar even op hetzelfde bedrag laten staan. In mijn begroting hou ik hier al rekening mee en ik ontvang toch liever iets terug als dat ik het bij moet betalen. En als het bij de energiemaatschappij staat, hoef ik er ook geen rendementsheffing over te betalen. Hoewel dat niet echt zode aan de dijk zet natuurlijk met een paar tientjes.

vrijdag 2 september 2016

Kleine moeite, grote besparing

Toen we onze autoverzekering afsloten, werden we geconfronteerd met een hoge verzekeringspremie. Doordat we beide jarenlang een lease-auto hebben gereden, hebben we geen schadevrijejaren opgebouwd en dan betaal je dus de hoofdprijs.

Ik ging eens zoeken op de site van de verzekeraar of er niet een regeling was voor lease-rijders. En die was er. Met een brief van de lease-maatschappij met daarin het aantal jaren dat je schadevrij hebt gereden, kon je toch nog korting krijgen op je premie.

Nu staat de auto op naam van Alex en moest hij er dus achteraan om zo'n brief je regelen. En laat hij nu zo iemand zijn die soms in dit soort dingen nogal laks is en het niet de moeite waard vind. Maar het verbaasde mij toch dat hij actie ondernam.

Hij belde de lease-maatschappij, maar die konden geen verklaring afgeven, want de auto was overgedragen aan een collega en ze hadden hem dus niet tussentijds kunnen inspecteren. Daarom belde Alex maar zijn oude werkgever en die wilde wel mee werken en schreef een brief dat hij 2 jaar schadevrij in deze auto heeft gereden. Deze brief stuurde Alex door naar de verzekeraar.

En hoewel er bijna 2 maanden tussen het afsluiten van de verzekering zat en het doorsturen van de brief. Was de verzekeraar toch zo coulant om de schadevrije jaren mee te nemen in de premieberekening. Het scheelt ruim € 13,-- per maand, dat is toch mooi meegenomen. Alex zelf was ook stomverbaasd over het verschil, dus wie weet is hij de volgende keer minder laks in dit soort dingen.

Ik ben benieuwd of we nog premie terugkrijgen van de reeds twee betaalde maanden. Maar voor de komende jaren, levert het een leuke besparing op, als we tenminste geen schade rijden.

woensdag 31 augustus 2016

Onze vakantieplannen en budget

We hebben niet echt een vast vakantiebudget, maar ik gebruik wel het vakantiegeld als een soort van richtlijn. Vakantie staat bij ons hoog bovenaan het prioriteitenlijstje, maar dat betekent niet dat het altijd heel duur hoeft te zijn,wel graag vaak.

Dit jaar was het maar de vraag of we nog op vakantie zouden gaan. We gingen in het voorjaar al lowbudget een midweekje weg en ook mijn schoonouders trakteerden ons op een midweekje weg met de hele schoonfamilie.

Aangezien we de aankoop van een auto verwachtten met de banenwissel van Alex, waarbij de lease-auto ingeleverd moest worden, hielden we het vakantiegeld achter de hand. Toen we een grote financiële meevaller kregen, hoefden we het vakantiegeld niet aan te spreken voor de aankoop van de auto en kwam dit bedrag weer "vrij". Het begon weer te borrelen of we op vakantie zouden gaan. I.v.m. de banenwissel van Alex, kon hij sowieso geen vrij krijgen in juli in augustus. Dus bespraken we de mogelijkheid om met de herfstvakantie weg te gaan. Dirk is dan nog wel geen 5, toch vind ik het voor hem niet fijn om direct als school gestart is al een week te moeten missen en na de herfstvakantie wordt het al zo koud en de avonden ook steeds korter. Dus als het mogelijk is om met de herfstvakantie weg te gaan, tegen een redelijke prijs, doen we dat.

Elk jaar probeer ik het vakantiegeld als een richtlijn te houden voor de vakantie. We proberen van dit bedrag uit te komen, en aangezien we tot nu toe altijd buiten de schoolvakanties weg konden, lukte dat prima. Soms gaan extra's ook in ons "vakantiepotje" afhankelijk van wat onze plannen zijn.

Ins ons vakantie potje zat, na een lastminute weekje weg, nog € 1420,--, genoeg om nog een weekje met zijn drieën weg te gaan in de herfst, dachten wij. Maar wat willen we dan? Echt heet hoeft het voor mij niet te zijn, maar droog en rond de 20 graden vind ik wel aangenaam. Nu Dirk 4 is, zie ik het wel weer zitten om weer eens te vliegen. Er is nu ook geen baby waar we rekening mee moeten houden, en ergens hopen we toch dat die er volgend jaar wel is. Dus ik dacht, laten we maar gewoon eens lekker gaan vliegen en geen uren in een auto zitten voor een zonnige bestemming. Wie weet zie ik het de komende 5 jaar wel weer niet zitten.

We houden niet van luxe drukke hotels met entertainment. En ik zocht dus een particuliere huisje/appartement ergens aan de Middellandse zee. En die vonden we, een hele mooie betaalbare met ook nog zwembad, al weet ik niet of het eind oktober nog goed zwemweer is, in de Algarve. Het was even zoeken naar betaalbare vliegtickets met redelijke vliegtijden en toen we ook die gevonden hadden, boekten we er nog een huurauto bij en een parkeerplek op Schiphol voor onze eigen auto.

Al met al zijn de kosten € 1080,-- en blijft er nog zo'n €340,--over om daar te besteden. Ik denk dat we daar ruimschoots genoeg aan hebben. Benzine geld en geld voor eten reken in even niet mee, want dat zouden we thuis ook kwijt zijn. Het gaat dus vooral om extra's als een keer uit eten, een ijsje etc.. Het budget is overigens niet heel erg strak, want het is ook gewoon vakantie en we moeten vooral genieten. Wel ga ik de komende maanden de extraatjes even in het vakantiepotje stoppen, om het potje weer aan te vullen. Alles wat overblijft, gaat het gewoon mee voor de volgende vakantie.

dinsdag 30 augustus 2016

Opruimen samen met je kinderen

Een half jaartje geleden won ik hier een werkafspraak van 2 uur voor opruimcoaching. Omdat zij ook een kennis van mij is en weet dat ze zelf kinderen heeft, riep ik haar hulp in bij het opruimen van speelgoed. Uiteindelijk besloten we een klein project aan te pakken en gingen samen, ja ook met Dirk, aan de slag met het boekenkastje op zijn kamer.

Ik leerde dat opruimen ook gewoon iets is dat je kan leren en als het een gewoonte is, je het automatisch doet zonder tegenzin. Dat klinkt mooi, maar hoe werkt het in de praktijk? Het opruimronde hier 's avonds schiet er nog weleens bij in, maar ik heb geleerd dat als we het op haar methode aanpakken het inderdaad snel en zonder tegenzin gaat. Maat weten en doen, is iets anders hè.

Toch stoorde ik mij al weer een tijdje aan de speelgoedkast en -keukentje in de woonkamer. Er kwam steeds meer speelgoed bij en het speelgoed werd steeds vaker gewoon maar snel in de kast gegooid bij het opruimen.

Wat ik heb geleerd tijdens de coaching: plan een moment in je agenda om een project aan te pakken. Dus ik prikte de eerste maandag van de vakantie een ochtend in en bereidde Dirk er in het weekend al op voor dat we dan de speelgoedkast gingen opruimen.

En toen was het de bewuste maandagochtend. Hij sputterde eerst een klein beetje tegen, maar ik beloofde dat hij na het opruimen iets mocht kiezen om (samen) te gaan doen. We zetten de 3 kratjes klaar met: houden, elders opbergen en wegdoen, verder een prullenbak en een emmertje sop.

Voor we begonnen. Gelukkig ging hij zelf in het kratje "houden" staan.


Hij wou gelijk aan de slag met dingen uit de kast trekken die weg konden, maar ik legde hem uit dat we beter structuur in het opruimen konden aanbrengen. Vak voor vak gingen we aan de slag, hij mocht steeds kiezen welk vak.

We haalden elk vak eerst leeg. Ik haalde er een doekje door en ondertussen begon hij al te sorteren. Bij sommige spullen had hij wat meer hulp nodig en stelde ik voor het naar zolder te doen, of naar zijn slaapkamer, dan ging het dus in de krat "elders opbergen".

Deze is netjes en mag terug

Gelukkig gaan er ook spullen in de bak "weg"

Even doorbijten....


Uiteindelijk mocht er nog best veel weg, en was er een mooi resultaat. Het opruimen duurde hem wel iets te lang. Misschien was de hele hoek aanpakken een te groot project. Dus de knutseldoos zocht ik zelf even uit, kon ik gelijk de punten slijpen en de stiften testen.

Toch nog best veel dat weg mag (links) en rechts wat elders opgeborgen moet worden

Het eindresultaat
En wat koos hij om daarna te doen, hij wou graag iets uit zijn kadodoos kiezen om mee te spelen. In die kadodoos zit speelgoed dat hij in december heeft gekregen: verjaardag en sinterklaas. Niet alles heb ik gelijk gegeven, maar elke vakantie en soms tussendoor mag hij er iets uit kiezen. Dus daarna was hij uren zoet met zijn nieuwe speelgoed, zodat ik mooi tijd had om de spullen uit de kratten "weg" en "elders opbergen" de juiste bestemming te geven.

Ik weet dat er moeders zijn die zweren bij opruimen als de kinderen er niet bij zijn, want die willen alles houden, elk prulletje.
Mijn ervaring; Ja, soms wil hij dingen bewaren, waarvan ik denk "Echt????" en soms wil hij iets wegdoen wat ik echt jammer vind. In geval één probeer ik hem soms over te halen, maar soms denk ik ook: het is zijn speelgoed, zijn keuze. In geval twee, moet ik soms accepteren dat hij niet dezelfde interesses heeft als ik. Als het echt mooi is, probeer ik het nog te verkopen en anders geef ik het weg. Dingen die mij echt aan mijn hart gaan, leg ik soms nog even op zolder....
Het opruimen gaat misschien langzamer, we zijn ca. 2 uur bezig geweest met deze hoek. Maar ik zie het dan ook gelijk als een leermoment voor Dirk en we hebben iets samen gedaan.

Ruim jij samen met de kinderen hun spullen op of die je het toch liever zelf?

maandag 29 augustus 2016

Ons kledingbudget

Als je naar ons huishoudboekje kijkt, zie je dat we slechts 50 euro per maand aan kleding uitgeven. Dit "budget" is trouwens niet heel erg strak, maar gewoon het gemiddelde van wat we de afgelopen jaren hebben uitgegeven aan kleding. Dit budget is voor 2 volwassenen en een jongen van 4 jaar.

Regelmatig krijg ik vragen over dit budget. Mensen vragen zich af hoe dit kan, ik krijg weleens reacties als "dan zullen jullie wel in vodden lopen", dus tijd om hier eens wat extra uitleg over te geven.

Als je maar wat aan hebt.....
Ik zelf geef niet heel erg veel om kleding. Ik vind vooral belangrijk dat het lekker zit en ik mij er comfortabel in voel. Hoewel ik maar 1.55m ben, heb ik eigenlijk nooit hakken aan. Al trek ik hakken aan van 10cm, dan nog blijf ik klein. En zelf vind ik het gewoon niet fijn lopen, dus waarom zou ik.
Ook Alex geeft er niet veel om. Meestal ben ik degene die zegt: "moet je niet eens wat nieuws?" Maar hem naar de winkel krijgen is bijna onmogelijk. Schoenen wil hij nog net passen, en koopt dan ook vaan 2 paar tegelijk. Voor de rest koop ik het maar, laat hem thuis passen en wat niet goed is breng ik weer terug. Soms kijken we ook samen op internet. Nou ja, ik doe een voor selectie en hij zegt dan wat hij wel en niet wil.
Niet te veel geven om kleding en merken scheelt al heel veel geld.

Uitverkoop
Ik koop eigenlijk (bijna) nooit kleding voor de volle prijs. Ik vind een blousje van 50 euro gewoon zonde van het geld. Er zijn een paar duurdere merken die ik wel fijn vind. Zoals North Face voor een jas en schoenen van Teva, maar als je wacht tot de opruiming, kan je hiermee vele tientallen, misschien wel honderden euro's betalen.
Voor Alex koop ik ook altijd blousjes in de uitverkoop. Voor de originele prijs van 1 blouse, heb ik er in de uitverkoop wel 4 of 5. Broeken koop ik in de sale of wacht een aanbieding af als 2 vóór 40 euro.

Tweedehands kopen
Heel veel van mijn kleding en van Dirk is tweedehands. Van Alex eigenlijk niet, dat komt vooral omdat ik voor hem koop en retour breng wat niet past. Tweedehands kan je natuurlijk niet terugbrengen en dan kost het ons meer geld dan het oplevert.
Ik koop mijn kleding vooral bij tweedehandskledingbeurzen, ik ga er naar 3 per jaar. Op 1 help ik zelf ook als vrijwilliger en zo kan ik gratis ook kleding inbrengen. Vaak heb je op zo'n beurs een hele tas vol kleding voor de prijs van 1 nieuw blousje. Met een beetje geluk vind je soms echt mooie merkdingen voor een paar euro. Soms koop ik ook iets op mp, maar dan gaat het vaak om kledingstukken/schoenen die ik eerder heb gehad en zo fijn zaten maar "op" zijn. Nieuw kan je ze dan niet meer krijgen, maar soms vind je ze nog zgan op mp.
Voor Dirk ga ik ook 2x in het jaar na een kinderkledingbeurs, omdat ik zelf ook op deze beurs help, heb ik eerste keus en betaal ik geen extra kosten.

Ruilen
Ik heb natuurlijk ook mijn eigen kinderkledingruilpunt van KrijgdeKleertjes. Hierdoor zie ik alles als eerste wat er binnenkomt. Nu is het voor jongens boven maat 92 weinig wat er binnenkomt en Dirk is ook nogal smal, waardoor niet alle broeken geschikt zijn. Toch haal ik hier zo nu en dan wat leuks uit voor Dirk. Het scheelt dat hij klein en smal is en daardoor pas in maat 98 zit (hoewel hij korte roeken en 3/4 broeken maat 86 ooknog prima past) , ook zit hij vaak langer in een maat en is dus niet zo snel uit zijn kleding gegroeid.

Zelf heb ik sinds kort ook een ruilpunt ontdekt waar ik ook met mijn eigen kleding terecht kan. Hier ben ik laatst geweest (gelijk een goede reden om je eigen kledingkast op te ruimen). En kwam met wat leuke bovenkleding terug. Dus een "nieuwe" garderobe met een gesloten beurs.

Koop je dan nooit iets nieuws?
Jawel hoor, maar gewoon heel weinig. Vaak zijn het dingen die lang meegaan als (berg)schoenen en jas. Maar ook in de uitverkoop weleens wat dingetjes voor een paar euro. Gezien mijn lengte zijn broeken bij mij wel een probleem. Alleen broeken met een lengte van 28 inch zijn goed. Natuurlijk kan broeken (laten) inkorten, maar zelf kan ik het niet en het laten doen te veel gedoe. Soms vallen 7/8broeken net goed bij mij qua lengte en gelukkig zijn er tegenwoordig meer winkels die broeken aanbieden in een kortere lengtemaat. Ik wacht daar gewoon de aanbiedingen af of uitverkoop. Vind ik een broek die fijn zit, dan koop ik er soms wel 2-4 tegelijk. Tweedehands goede broeken voor mij vinden is zoeken naar een speld in een hooiberg. Maar heel soms heb ik geluk.
Voor Dirk koop ik ook weleens iets op de groei.
Ondergoed kopen we wel altijd nieuw. Voor Dirk heb ik wat tweedehands ondergoed op diverse plekken voor een ongelukje. In het rugzakje voor school, in de auto etc...
Vaak gebruik ik ook cadeaubonnen die ik nog heb liggen voor de aanschaf van nieuwe kleding. Dit reken ik dan niet mee in het budget. Misschien is ons budget hierdoor niet helemaal zuiver, maar het zal niet meer zijn dan een paar tientjes per jaar.

Wat is het duurste kledingstuk dat je hebt?
Als ik alleen kijk naar wat ik er voor betaald heb, is mijn jas die ik vorig jaar kocht het duurste. Het is een jas met fleecevest dat je eruit kan halen en die kostte in de uitverkoop € 180,--. Een soort gelijke jas heb ik eerder gehad en daarmee heb ik denk ik een jaar of 5 als het niet langer is gedaan. Daarnaast kan je de jas bijna het hele jaar aan. Hierdoor zat ik vorig jaar wel 26 euro boven het "jaarbudget". Maar eigenlijk kan ik dit bedrag dus over meerdere jaren heen verspreiden. Al doe ik elk jaar wel 1 of meerdere dure aankopen.

Alleen voor het geld?
Naast dat kleding mij niet zo veel interesseert, ik geef mijn geld liever uit aan andere dingen, is tweedehandskleding ook duurzaam. Ik koop liever wat tweedehands dan goedkope bagger shirtjes van de Primark die maar 1 seizoen meegaan. Voor kwalitatief goede kleding ben ik bereid meer te betalen, maar doe er dan ook jaren mee.

Dit filmpje zag ik laatst op de tv; ik vind het vreselijk om te zien hoe er met niet verkochte kleding wordt omgegaan.

Dus geen vodden?
Ik vind zelf niet dat we in vodden lopen. Tweedehands en in de uitverkoop kan je net zulke goede kleding vinden. Alex heeft wel wat T-shirtjes in de kast liggen van festivals/kampen uit de 90-er jaren. Ja, die zien er wel uit als vodden, maar hij wil ze niet wegdoen en als onderkleding kan het nog prima. We lopen er misschien niet helemaal bij als de laatste mode, maar zeker niet in kleding met gaten en vlekken. Nou, ja misschien thuis dan af en toe of als we een dagje naar een speeltuin/bos gaan.


Wat geef jij per maand/jaar uit aan kleding? En koop je ook weleens iets tweedehands?