Koken zonder pakjes en zakjes

1 van mijn 52 doelen voor 2012 is om meer te koken zonder pakjes en zakjes. Dit is iets wat ik al langere tijd probeer, maar door diverse omstandigheden even uit het oog ben verloren, nu tijd om dit dus weer op te pakken. Ik had een tijdje geleden iets gelezen over "koken met Karin" en het boek "Koken zonder pakjes en zakjes" het boek wil ik heel graag hebben, maar kost € 16,95 en is 2e hands al niet veel goedkoper te vinden. Dus staat het nu op mijn verlanglijstje. Maar er staan ook heel veel recepten van haar op internet en filmpjes op youtube dus genoeg om alvast mee te beginnen.

Zo kwam ik onderstaande filmpje tegen, humor ;-)

Ook kwam ik het blog spaarcentjekookt tegen, waar diverse recepten staan zonder pakjes en zakjes te gebruiken en de meeste ook nog vegetarisch. Dus hiermee kan ik voorlopig wel even aan de slag. Het boek kopen kan altijd nog, of ik vraag het over een half jaartje voor mijn verjaardag.

Krentenbrood van oliebollenmix

Gisteren maar gelijk de daad bij het woord gevoegd en met een pak oliebollenmix aan de slag gegaan. Rozijnen had ik nog in huis en verder hoefde ik alleen water toe te voegen. Het resultaat was goed, het brood smaakt lekker. Ik vond het alleen wel lastig om de rozijnen goed gemengd te krijgen met het deeg, daardoor zijn veel rozijnen boven en onderop beland. Met de overige 3 pakken ga ik denk ik hetzelfde doen, of heeft iemand nog een andere tip?

Afgeprijsde producten na de feestdagen

Na de feestdagen liggen vaak sterk afgeprijsde producten in de winkel. Zo kocht ik in 2010 na de sinterklaas een groot aantal pakken speculaasmix van Koopmans voor 50 cent in de supermarkt. Deze waren nog houdbaar tot mei 2012. Ik wilde rond de sinterklaas van 2011 zelf gevulde speculaas gaan maken en speculaasbrokken, maar het merendeel van de pakken was al op voor de sinterklaas. Ja speculaas is toch ook gewoon lekker buiten de sinterklaastijd?! 1 pak had ik nog bewaard, maar door mijn ziekenhuis opname is het er helaas niet meer van gekomen. Dus deze of volgende maand toch nog maar opmaken...

Begin dit jaar kocht ik ook een aantal pakken appelbeignetmix en oliebollenmix van koopmans, ook voor 50 cent per pak als ik me goed herinner. Ik ben niet zo'n oliebollen- en appelbeignetfan, dus wil ik er iets anders mee gaan maken. Op internet vond ik dat je van oliebollenmix ook krentenbrood kan maken, dus dat wil ik binnenkort eens gaan proberen. Op het pak van de appelbeignetmix staat ook een recept voor kaneelpoffertjes. Dat lijkt me erg lekker. Maar ik heb geen poffertjespan.....Volgens mij heb je zo'n pan wel echt nodig toch? Ik heb ook al een beetje rondgevraagd of iemand er toevallig 1 heeft die ik kan lenen. Helaas nog niemand gevonden. Ik zit er eigenlijk niet op te wachten om weer een apparaat in huis te hebben.  Misschien kan ik er 1 op de kop tikken met de oranjemarkt en daarna weer verkopen via marktplaats? Heb ook al even op marktplaats gekeken, maar nog niet iets betaalbaars in de buurt gevonden. Dus nog even verder zoeken.....Ik moet trouwens wel opschieten met de oliebollenmix te gebruiken, want die is nog maar houdbaat tot eind mei dit jaar. De appelbeignetmix kan ik evt. ook nog met oud&nieuw gebruiken, want die is nog tot 2013 houdbaar.

Na de paasdagen lagen er ook weer afgeprijsde mixen in de supermarkt voor een paasstol. Ik kwam wel even in de verleiding om die ook te kopen. Maar ik heb voorlopig nog genoeg mixen in huis die eerst opmoeten. Dus wellicht een projectje voor volgend jaar....

Kopen jullie weleens afgeprijsde bakproducten na de feestdagen? En wat doen jullie er dan mee?

Waarom is het toch zo moeilijk om spullen weg te doen?

Ik vind dat we groot genoeg wonen, maar vaak erger ik me aan alle rommel om mee heen. Je kan natuurlijk groter gaan wonen, maar groter wonen om alleen je spullen goed op te kunnen bergen vind ik onzin. We hebben gewoon te veel spullen! Maar spullen wegdoen vind ik zo moeilijk.

Ik ben door de jaren heen erg vaak verhuisd, veel anti-kraak gewoond. Iedere keer als ik weer moest verhuizen merkte ik dat ik dozen sinds de vorige verhuizing niet eens had uitgepakt en de spullen niet eens had gemist. Zo werd het wel makkelijker om van deze spullen afstand te doen, maar echt makkelijk gaat het nog steeds niet.

We wonen hier nu al weer 1,5 jaar en op de zolder staan nog een groot aantal dozen om uit te zoeken. Natuurlijk had ik dat beter voor de verhuizing kunnen doen, dat heb ik ook wel gedaan, maar ik vind het zo moeilijk om echt afstand te doen van spullen. Ik ben me vandaag eens te raden gegaan waarom ik dit nou zo moeilijk vind, ik kwam tot het volgende:

De spullen hebben een emotionele waarde
Alle spullen met emotionele waarde bewaren....? Nee dat ben ik toch echt niet van plan. Ik had ooit eens een paar versleten bergschoenen waar ik een jaar of 4-5 lang hele mooie tochten mee heb gemaakt in binnen en buitenland. Ik vond het zo moeilijk om ze weg te doen, dat ik er een foto van heb gemaakt. Misschien moet ik  dat ook maar doen met die spullen, die ik nu al steeds meesleep. Of ik geef mezelf 1 doos die ik vol mag stoppen met oude spullen van school e.d. en het daar dan ook bij laten.

Ik heb de spullen gekregen van iemand die me dierbaar is
Ik krijg vaak dingen van dierbare die ik niet eens mooi vind of nodig heb. Toch vind ik het moeilijk die dingen weg te doen.....ik moet echt proberen me hierover heen te zetten. Herinneringen wat ik met deze mensen heb gedaan en wat ze voor me betekenen zijn veel belangrijker. Ook ben ik bang ze voor het hoofd te stoten als ik het wegdoe, maar waarschijnlijk weten ze zelf niet eens meer dat ze het een keer gegeven hebben...en mijn cadeaus zijn misschien al lang verdwenen in de kliko.

Ik heb er zelf (veel) geld voor betaald/ hard voor gewerkt
Tja, gekocht in een opwelling, toch niet zo handig als ik dacht, op uitgekeken, maar (veel) geld gekost, dus moeilijk om weg te doen. Deze reden kan ik gelukkig steeds minder vaak geven. Ik koop bijna niks nieuws en denk 10x na of ik iets echt nodig heb. Toch blijft het moeilijk om bijvoorbeeld de ruim 100 cd's die ik in mijn tienerjaren heb gekocht weg te doen. Ik heb hiervoor jarenlang een krantenwijk gelopen waarvoor ik om 5.30 uit mijn bed moest. Ik heb er toen veel plezier aan beleefd, maar luister er nu bijna nooit meer na. Maar wegdoen???? Ik kan het niet.... Ik kan de spullen verkopen, maar krijg er nooit meer voor terug wat het mij heeft gekost.

Ik denk het in de toekomst nog nodig te hebben
Misschien gebruik ik het nu nog niet, maar ik denk dat ik het nog wel ga gebruiken. Maar wanneer??? Waarschijnlijk ligt het over een jaar nog ongebruikt op dezelfde plaats. En mocht ik het in de toekomst echt nodig hebben kan ik het toch ook zo weer komen via marktplaats of de kringloop??? En toch....


Ondanks alle hierboven genoemde redenen ben ik dit weekend toch de zolder opgegaan. Ik heb 3 dozen uitgepakt. Ik heb alle spullen die ik echt wil gaan gebruiken op de juiste plaats gelegd, wat ik denk nog goed te kunnen verkopen in een doos voor de rommelmarkt gedaan. De spullen die nog goed zijn, maar ik geen zin heb om mee te slepen naar de rommelmarkt of toch weinig opbrengen heb ik in de kringloop doos gedaan. En een klein beetje is in de prullenbak beland. Of ik de spullen die ik weer ergens in de kast heb gezet echt ga gebruiken is afwachten. Over een half jaartje maar weer eens door de kasten gaan.....


Een andere opruim techniek is: alle kasten leegmaken en de spullen in dozen stoppen. Als je iets nodig hebt zet je het na gebruik in de kast. Na een periode doe je de spullen die in de doos zitten weg, want die gebruik je toch niet. Misschien moet ik deze techniek dan over een half jaartje maar toepassen.


Vinden jullie het ook zo moeilijk om spullen weg te doen?

Wat hebben wij te wensen?

Langzaam aan druppelt hier nu ook het kraambezoek binnen. Een veel gehoorde vraag is: Hebben jullie nog wensen? Ik vind het fijn als mensen dat vragen, want liever iets wat je wilt dan dat je iets krijgt waar je er al 100 van hebt, niet in je smaak is of je onnodig vindt. Maar wat hebben wij eigenlijk te wensen. Eigenlijk hebben we maar 1 grote wens; dat ons zoontje beter wordt. Maar er is niemand die ons dat kan geven natuurlijk, misschien alleen de hartchirurg, mensen kunnen alleen met ons mee hopen. En verder; ja we hebben al kleertjes in 2 maten vooruit, hoe klein hij is heeft hij al een berg speelgoed en ook andere verzorgingsartikelen hebben we genoeg. En eigenlijk kunnen we alles wat we nu en in de toekomst nodig hebben makkelijk zelf kopen.

Dus ik zeg tegen iedereen dat ik het fijn zou vinden als ze een bedrag naar het Ronald McDonald overmaken. Wij hebben hier 2x een periode "gewoond" en het is echt super. Door deze huizen kan je dichtbij je zieke kindje zijn. Als er iets is en de verpleging belt, ben je er binnen enkele minuten. Het is betaalbaar (15 euro per nacht) soms zelfs nog vergoed door de zorgverzekering en alle faciliteiten die je nodig hebt zijn er. Wij kwamen er beide keren meer tot rust dan thuis. Voor je gevoel leef je toch al in je eigen wereldje, dus fysiek ook ergens anders zijn, maakt dat makkelijker. Niet geconfronteerd worden met het lege wiegje en box thuis en niet constant worden aangesproken door bekenden, in de supermarkt op straat, die vragen hoe het gaat. Belangstelling is natuurlijk goed bedoeld, maar soms trek je dat gewoon even niet.

In zo'n huis zit iedereen in hetzelfde schuitje. Je weet dat niet iedereen altijd zin heeft in een gesprek, maar gesprekken met lotgenoten kunnen ook heel erg fijn zijn. Ik ben de vrijwilligers die dit mogelijk maken dan ook zeer dankbaar. Zij maken de moeilijke tijd die je doormaakt net even iets makkelijker.

Daarom vind ik het ook heel fijn dat kraambezoek gehoor geeft aan mijn wens en een klein bedragje storten. Straks zullen we ook weer een tijdje in het Ronald McDonald wonen als zoontje geopereerd wordt en misschien tussendoor ook nog wel een keer. Het is fijn dat we dan ook op deze manier iets terug kunnen doen, zodat deze huizen kunnen blijven bestaan. Voordat we dit allemaal meemaakten heb ik hier nooit zo bij stilgestaan.

Bokashi

1 van mijn 52 doelen voor dit jaar is om een compostbak te beginnen. Na me een beetje te hebben ingelezen, hebben we gekozen voor de bokashi. De bokashi (startset 2 emmers en 1 zak bokashi starter €59,95) is dan wel een stuk duurder dan een gewone compostbak, die we bij de gemeente kunnen kopen voor € 17,--, maar op de lange termijn zijn er denk ik meer voordelen. Want de energie blijft beter bewaard dan in gewone compost en het sap wat je aftapt kan je voor verschillende doeleinden gebruiken. Zo kun je dit verdund aan je planten binnen geven als voedingsstof en ook je riool mee reinigen door het in de wc te gooien of in  de gootsteen. Je moet wel af en toe een zak bokashi starter kopen. Een zak van 2 kilo kost 6 euro, maar ik denk dat je daar wel even meedoet. Wij betalen nu voor elke groene kliko (180 liter) die we aan de weg zetten € 3,07. Dus als we 2 bakken per jaar hierdoor kunnen besparen hebben we het eruit. Daarnaast heb je ook minder stank, omdat bokashi een fermentatieproces is en de bakken dus luchtdicht zijn afgesloten. Daarnaast is onze tuin niet zo groot dat we makkelijk een composthoop kunnen beginnen.
We hebben de 2 emmers in de schuur gezet, zo staan ze niet in de weg. Als de eerste emmer vol is, moet je die minimaal 2 weken laten rusten en kan je verder met de andere emmer. Ik ben benieuwd hoeveel tijd het ons kost om 1 emmer vol te maken. Zodra de eerste vol is, zal ik zeker nog eens bloggen over mijn ervaringen.

Goedkope luiers

Door alle omstandigheden rondom de geboorte en gezondheid van ons zoontje, gebruiken we nu geen katoenen luiers zoals voorgenomen. Dan is zoontje weer thuis en dan weer in het ziekenhuis. Er is al zoveel in de verzorging wat extra aandacht vraagt, hij krijgt nog gedeeltelijk voeding via zijn sonde, dat ik katoenen luiers nu niet meer zie zitten. En katoenenluiers zouden goedkoper zijn bij een 2e, nu twijfel ik weleens of er ooit nog een 2e komt. Hier kan je de wegwerpluiers gratis bij de gemeentewerf inleveren in een speciale zak, dan worden ze apart verwerkt, gerecycled. Dit spreekt mij wel aan, vanuit milieu-oogpunt, dus morgen maar eens langsrijden en een aantal zakken halen. Ook scheelt het wel weer in de portemonnee, want we betalen per grijze container die we aan de weg zetten.

Van maatje 1 (tot 5 kilo) hebben we genoeg gratis pakken wegwerp van de Kruidvat. Die hadden vorig jaar een actie waarmee je met een bon op internet een gratis pakje kon ophalen, 1 per aankoop. Opa is zo lief geweest om meerdere filialen af te gaan en te verzamelen. Dus tot de 5 kilo (zoontje is nu 3,4 kilo) kunnen we vooruit. Bijna elke nacht lekt zoontje wel door. Om 22.00 uur krijgt hij voor de voeding de laatste schone luier, om 02.00 krijgt hij voeding via de sonde en maken we hem niet wakker en om 06.00 uur dan weer een schone luier. Dus 8 uur trekken deze kruidvat luiers niet. Nu ga ik een aanbieding pampers baby dry kopen, 3 pakken voor 30 euro. In een pak zitten 58 stuks. Dus als ik er alleen 1 's nachts aandoe, want die beloven 12 uur, kan ik 174 dagen vooruit. Nou dan kan ik beter 2 pakken van een maatje groter halen, hoewel er daar maar 48 per pak inzitten. Want die begint bij  4 kilo en daar is hij over 58 dagen zeker wel. En liever iets minder luiers voor hetzelfde geld, dan straks met een pak luiers blijven zitten die hij niet meer past.

Van maatje 2 en 3 van de gewone luiers heb ik ook al een aantal pakken. We hebben een luiertaart gekregen van maatje 2 en een bon gebruikt van de etos die je kon inleveren bij het ophalen van de babybox, daar maar alvast een pak maatje 3 gehaald. Ik heb ook nog een 2 bonnen van pampers liggen die je kreeg bij de diverse zwangerschapsboxen. €7,-- en € 10,-- korting bij aankoop 2 pakken new baby (normaal 11,50 per pak). Deze kan ik dan mooi nog gebruik voor maatje 2 of 3.

Ik kwam ook nog een handige site tegen: www.degoedkoopsteluiers.nl
Hiermee kan ik ook mooi aanbiedingen vergelijken van bijvoorbeeld pampers met goedkopere merken, door de prijs per luier te berekenen. Maar ik ga niet te veel in het voren kopen, want we weten niet wanneer zoontje weer in het ziekenhuis ligt en voor hoe lang...

Dus helaas geen katoenenluiers hier, maar ik ga het toch zo milieuvriendelijk en goedkoop mogelijk proberen aan te pakken.