Het gemak van de OV-chipkaart

Ik ben waarschijnlijk 1 van de weinigen die wel blij is met de ov-chipkaart. Ik moet toegeven dat ik soms ook problemen heb met de site van ov-chipkaart en bij het ophalen van producten. Maar over het algemeen ben ik zeer tevreden.
Toen we in R'dam in het Ronald MC Donald logeerden, ben ik een paar keer met de metro gegaan om boodschappen te doen o.i.d. Ik kon vanwege mijn gezondheidstoestand nog niet ver lopen en dan was 2 haltes met de metro ideaal. Ik kon met mijn OV-chipkaart lekker reizen zonder eerst een kaartje, strippenkaart o.i.d. te kopen. Ik heb standaard 10 euro op mijn kaart en als het saldo hieronder komt, wordt het automatisch van mijn bankrekening afgeschreven en bij het volgende keer inchecken op mijn kaart gezet. Zo kom ik dus nooit voor vervelende verrassingen dat ik niet genoeg strippen heb en dus een duur kaartje moet kopen in de bus. Ik gebruik hem nu alleen nog voor bus, tram en metro, omdat ik voor de trein een kaart heb van mijn werk, waar ik goedkoper mee kan reizen. Dus 10 euro saldo is ruim voldoende.
Nu heb ik een kortingsproduct aangeschaft voor de regio arnhem/nijmegen. Hiermee krijg ik na 9.00 20% korting op mijn busritjes. Ik gebruikte alleen de bus meestal alleen als ik een dagje ging shoppen. Nu ga ik 3x in de week met de bus naar het ziekenhuis, als man werkt. Hij komt dan 's avonds met de auto naar het ziekenhuis en samen gaan we met de auto terug naar huis. Dat is stukken goedkoper dan 2 maandabonnementen aan te moeten schaffen voor de parkeergarage, want die zijn € 70,-- per stuk. Een enkele reis kost € 2,48 nu met dit kortingsproduct €1,98. Ik heb dus een korting van € 0,50 per keer. Het kortingsproduct kost € 7,50, dus na 15 ritjes, in mijn geval 5 weken heb ik het product eruit en ik ga nu al weer 4 weken met de bus. Het product is een jaar geldig. Ik hoop dat we niet meer heel erg lang elke dag naar het ziekenhuis toe moeten. Maar ik denk dat ik het komend jaar nog veel van de bus gebruik ga maken, gezien ik er even vanuit ga dat we straks niet meer 2 auto's hebben.

52 doelen voor 2012

Als afleiding lees is weer regelmatig weblogs. Als ons zoontje slaapt ben ik vaak beneden in de hal te vinden van het ziekenhuis daar staan een aantal computers met internet. Ik las bij een aantal weblogs de 52 doelen voor 2012. Het is inmiddels als eind februari, maar voor ons gevoel staat de tijd stil sinds eind november. We hebben vrijwel niks meekregen van sinterklaas, kerst, oud&nieuw en nu carnaval. We zijn veel met onze gedachten bij ons zoontje en proberen er ook zoveel mogelijk fysiek te zijn. Het zijn lange dagen in het ziekenhuis van 11.30 tot 20.00. Als we thuis komen moet er nog gekookt worden en daarnaast gaat het huishouden: wassen en boodschappen natuurlijk ook door. Ik moet toegeven dat veel van het huishouden er nu bij inschiet. Ik kan me daar niet zo druk om maken, dus we beperken ons tot de belangrijkste zaken. Ik kolf ook nog steeds, dat valt me wel erg zwaar moet ik zeggen. Door alle spanningen is de opbrengst niet zoals deze moet zijn. Maar tot nu toe, omdat ons zoontje nog niet zo heel veel drinkt, krijgt hij maar weinig kunstvoeding. Ik kolf zo'n 7-8x per dag en dat is naast alle andere zaken best vermoeiend. Toch wil ik proberen tot 6 maanden proberen moedermelk te geven, alle kleine beetjes helpen denk ik maar.

Maar nu terug naar het onderwerp van dit weblog: de 52 doelen voor 2012. De blogs die ik gelezen heb inspireerde mij om weer te denken aan de tijd na het ziekenhuis. Hoelang dit nog gaat duren weten we nog niet. Misschien 2 maanden, misschien een half jaar? Dat is afhankelijk van wanneer ze hem gaan opereren. Maar er is zoveel wat ik had willen doen in mijn zwangerschapsverlof, wat ik nou niet heb kunnen doen, dat het me goed leek om hier mijn doelen voor 2012 van te maken. Deze heb ik aangevuld met een aantal dingen die ik me al min of meer had voorgenomen om te gaan doen als ik minder zou gaan werken, omdat ik dan meer thuis zou zijn om e.e.a. te realiseren. Ik heb wel geprobeerd, gezien de omstandigheden, realistisch te blijven.

1. Spaarrekening openen voor ons zoontje. Hier maandelijks een vast bedrag op te storten om zo later zijn studie te kunnen betalen.
2. 6 dozen met spullen naar de kringloop brengen (er staan er al 4 klaar)
3. 12 dingen via marktplaats verkopen
4. Gordijnen voor de kamer van ons zoontje maken (stof en rails zijn er al)
5. Foto album van onze huwelijksreis naar Canada maken
6. Foto album van onze trouwdag maken
7. Foto album van zoontjes 1e jaar maken
8. Achterstand administratie bijwerken
9. 12 nieuwe gerechten uitproberen
10. Vierkantemetertuin maken (bak is er al)
11. Kruidentuin maken (bak is er al)
12. 4x per jaar diepvries ontdooien
13. Nieuwe rekeningindeling maken bij moneyou en automatisch spaargeld volgens verdeelsleutel naar deze rekeningen boeken.
14. Elke 1e zondag van de maand de voorraadkast uitmesten en gerechten bedenken met eten dat bijna over datum is.
15. Elke 2e zondag van de maand de inhoud van de vriezer bekijken en gerechten bedenken met eten dat er al lang in ligt.
16. Elke 3e zondag van de maand de koelkast schoonmaken.
17. Minder TV kijken, alleen naar programma's kijken die me echt interesseren.
18. Meer radio luisteren en cd's draaien
19. 1x per week baantjes trekken in het zwembad
20. Wekelijks stroomverbruik bijhouden
21. Wekelijks gasverbruik bijhouden
22. wekelijks waterverbruik bijhouden
23. 10 kilo afvallen (zwangerschapskilo's)
24. Minder koken met pakjes en zakjes
25. 1x op de rommelmarkt staan
26. Kattenluikje (laten) plaatsen
27. Fotolijsten woonkamer ophangen
28. Alleen in het weekend chips, chocola, koekjes
29. Alleen nog natuurlijke verzorgingsproducten kopen
30. Aan tafel eten
31. Gekochte tondeuse eindelijk eens gebruiken voor haar man
32. Oude weblog berichten kopiëren naar blogspot
33. Verder gaan met de naaicursus bij mam
34. Vroeger naar bed gaan
35. Mooie bank + stoelen vinden voor de woonkamer
36. Luik kruipruimte van isolatie voorzien
37. Informeren naar kosten voor kunststofkozijnen + dubbelglas badkamer + 3e slaapkamer
38. Lamp bij de achterdeur vervangen
39. Borstvoeding/kolven tot zoontje 6 maanden is
40. Meer biologisch kopen
41. 12 boeken uit de boekenkast lezen en daarna wegdoen
42. Orde in de kledingkast scheppen
42. Orde in de ondergoed lade scheppen
43. Dag/weekboekje bijhouden van ons zoontje
44. Verder fantaseren over webshop idee
45. Compostbak (bokashi?) beginnen
46. Elke dag een half uurtje op de crosstrainer
47. Stopcontacten kindvriendelijk maken
48. Postcodeloterij stopzetten
49. Verdiepen in microkredieten verstrekken
50. Droogmolen kopen
51. Minder aantrekken van wat andere mensen denken, zeggen en doen
52. Assertiever worden

Terug van weggeweest....

3,5 maand heb ik niet geblogd. Dit omdat er veel is veranderd in ons leven. Eind November ben ik opgenomen in het ziekenhuis met een hoge bloeddruk, ik was toen 28 weken+3 dagen zwanger. Deze hoge bloeddruk heeft geresulteerd in het HELLP syndroom. Bij de laatste echo werd geconstateerd dat ons kindje het erg moeilijk had in mijn buik en bijna niet meer groeide. Daarnaast werd geconstateerd dat hij een ernstige hartafwijking heeft, die gelukkig wel operabel is, maar pas met 3 kilo. Ons kindje werd toen geschat op 1200 gram.
Bij 31 weken + 1 dag werd toch besloten om een keizersnede te doen. Onze zoon is geboren met 1240 gram en moest gelijk de couveuse in. Nu zijn we bijna 2 maanden verder en ligt onze zoon nog steeds in het ziekenhuis. Hij weegt inmiddels 2,2 kilo en is uit de couveuse. Hij moet zijn operatie nog ondergaan, maar is nu zo stabiel, dat ze misschien langer willen wachten dan de 3 kilo. Het is een hele zware moeilijke tijd, met veel verdriet, maar ook blijdschap. Ik ben moeder geworden en het is zo'n prachtventje, zo'n vechtertje.

Maar het brengt ook veel onzekerheden met zich mee voor de toekomst. Het plan om 2 dagen in de week te gaan werken d.m.v. ouderschapsverlof gaat geen doorgang vinden. Ik heb nu nog zwangerschapsverlof, want mijn verlof van 16 weken ging in op het moment dat onze zoon werd geboren. Maar als dat afgelopen is, is hij waarschijnlijk nog niet of net uit het ziekenhuis. Ik wil dus (voorlopig) stoppen met werken. Als ons zoontje uit het ziekenhuis komt heeft hij extra aandacht nodig. Hij moet nog goed leren drinken en zijn ontwikkeling loopt dan ca. 2 maanden achter, dus hij zal fysiotherapie krijgen. Ik wil mijn zoon zo goed mogelijk ondersteunen dus wil hem de eerste tijd volledig voor hem zijn. Ik heb ook ZO VEEL tijd met hem in te halen. Het is vreed om niet 24uur per dag bij je kind te kunnen zijn net na de geboorte.

Gelukkig is het financieel mogelijk om te stoppen met werken. Op het salaris van man, moeten we het net kunnen redden. Daarnaast hebben we nog voldoende spaargeld (ca. 25.000) waar we het wel even mee kunnen uitzingen. Dan komt die verbouwing van de keuken en kamer maar later, dat maakt me nu helemaal niks meer uit. Geld en hoe je woont is nu echt niet meer belangrijk. Mijn zoon is nu het belangrijkste.

Ik heb over 2 weken een gesprek met mijn werkgever. Ik ga niet gelijk zeggen dat ik overweeg ontslag te gaan nemen, wil eerst kijken waar zijn mee komen. Ik heb ook moeite me te concentreren op andere dingen dan onze zoon. Dus of werken überhaupt zal gaan, vraag ik me ook af.

Ik ben zo blij dat we de afgelopen jaren zuinig hebben geleefd, waardoor we ons nu niet zorgen hoeven te maken over onze financiële situatie. We hebben al zorgen genoeg. Wel begrijp ik dat mensen door zo'n situatie in de financiële problemen kunnen komen. Je maakt veel extra kosten en er komt (tijdelijk) minder binnen. Zo zie je maar weer dat een buffer zo fijn is.

minder goed nieuws

Woensdag ben ik opgenomen in het ziekenhuis met een te hoge bloeddruk (hypertensie). Ben vandaag 29 weken dus het is nog wel erg vroeg in de zwangerschap.
Even geen blogjes, dus....

Nuttige cadeaus

Een aantal collega's gaan een andere functie binnen het bedrijf vervullen, daarom werd er met de pet rondgegaan om een leuk afscheidscadeau voor ze te kopen. Toen hoorde ik de manager zeggen: "Als je maar niks nuttigs voor ze koopt, daar verdienen ze zelf genoeg voor, koop maar iets van een koeienpak ofzo."
Dat stuitte me echt tegen mijn borst, ik ben juist voor nuttige cadeaus. Ik zelf krijg ook het liefst iets nuttigs, dan iets waar ik niks mee kan. Dan geef ik het weer door aan iemand anders, verkoop het of het beland bij de kringloop.
Als ik zelf iets cadeau geef, vraag ik vaak waar ik diegene blij mee kan maken. En zelf heb ik ook altijd wel wat dingen die ik weet om te vragen, al wordt dat wel steeds minder, ik heb niet meer zoveel wat ik "moet" hebben. Maar ik vraag bijvoorbeeld een iets duurdere dagcrème die ik wel lekker vindt, maar te duur om zelf te kopen. Afgelopen verjaardag heb ik van alles gevraagd (en gekregen) voor de kleine die op komst is.
Ik kreeg laatst ook een opmerking van een vriendin, dat ze het altijd zo fijn vond dat ik vraag wat zij en de kinderen graag willen hebben. En dat ik eigenlijk de enige was die dat altijd deed. Daarna vertelde ze gelijk dat ze al een kraamcadeau voor mij had gekocht (zonder te vragen wat ik wilde hebben), ik moest er wel om lachen.
Dit jaar doen we met sinterklaas geen cadeaus, maar hebben gewoon een gezellige avond met de familie. Niemand had echt zin om cadeaus te kopen en niemand wist ook iets te vragen. Mijn nichtje is pas 5 maanden, dus te jong om te beseffen. Volgend jaar zijn er 2 kleine kindjes, dus dan is het wel weer leuk om met cadeautjes te vieren. Maar dit jaar slaan we een keertje over.

Voorlopige teruggaaf

Sinds we een koophuis hebben, krijgen we jaarlijks behoorlijk wat terug van de belasting. Over 2010, het jaar waarin we het huis kochten, was dit bijna € 5000,--. Ook over 2011 denken we een vergelijkbaar bedrag terug te krijgen. We hebben nog nooit een voorlopige teruggaaf ingediend, want we vonden dit wel een leuk spaarpotje.

In 2012 krijgen we waarschijnlijk nog meer terug, aangezien we dan ook recht hebben op ouderschapsverlofkorting. En hierdoor begon ik me te realiseren dat we eigenlijk behoorlijk wat rente mislopen door het niet met een voorlopige teruggaaf maandelijks te krijgen. Inmiddels heb ik de discipline wel om geld gelijk door te storten naar een spaarrekening, zodat we toch ons spaarpotje blijven houden.

Gisteren hebben we de voorlopige teruggaaf ingevuld over 2012 en deze aan de voorzichtige kant gehouden. We krijgen waarschijnlijk meer terug dan de berekende € 550,-- per maand, maar we krijgen liever iets terug dan dat we bij moeten betalen. Dit leverde het volgende leuke rekensommetje op.

Stel ik zet het bedrag elke maand gelijk op mijn spaarrekening en laat het staan tegen de rente die ik nu ontvang = 2,8%. Dan zou ik in totaal op 1 juli 2013(de datum waarop je anders de uitbetaling krijgt) ca. € 185,-- aan rente hebben op deze rekening. Dat vind ik toch best een enorm bedrag. Dus vanaf nu gaan we jaarlijks voor een (voorzichtige) voorlopige teruggaaf. 

Krijgen jullie een maandelijkse voorlopige teruggaaf? Of laat je het per jaar betalen?

Ouderschapsverlof

Straks al de kleine er is was mijn eerste gedachte om te stoppen met werken. We zouden het op het salaris van manlief best kunnen redden, maar wel zuinig aan blijven doen en er zou veel minder geld voor leuke dingen zijn en sparen werd vrijwel onmogelijk. Ook zou ik mijn lease-auto in moeten leveren en zouden we die van manlief privé gaan rijden (nu rijdt hij die alleen zakelijk). 2 auto's in een huishouden zie ik echt als luxe, maar ik moet eerlijk toegeven dat het ook wel erg makkelijk is. Als manlief straks naar het werk zou zijn, zou ik geen auto tot mijn beschikking hebben. Veel kan ik doen lopend of met de bus, maar in het begin pak je met zo'n kleintje niet de fiets.
Ik ben me eens gaan verdiepen in de regeling van het ouderschapsverlof en ben hier eigenlijk heel enthousiast over. Het was niet zo zeer dat ik persé wilde stoppen met werken, maar meer dat bij mijn huidige werkgever parttime werken (minder dan 32 uur) niet mogelijk is. Met ouderschapsverlof kan dat wel, en zou ik een jaar lang 16 i.p.v. 32 uur kunnen werken. Dat ik daarna weer 32 uur moet werken realiseer ik me wel en ik denk niet dat ik dat ga doen. Maar zo kan ik wel goed uitproberen hoe het me bevalt om 2 dagen per week te blijven werken. En kan ik alsnog beslissen om te stoppen of op zoek gaan naar een andere baan voor 16 uur. Manlief wil ook ouderschapsverlof opnemen als mijn ouderschapsverlof erop zit, voor 1 dag in de week. Dat biedt mij dan weer kansen om eventueel 24 uur te gaan werken.
Ons kindje gaat in eerste instantie niet naar het kinderdagverblijf, maar opa&oma passen 1 dag per week op. De andere dag past mijn zus op en in ruil daarvoor pas ik 1 dag per week op haar kleine.
Financieel gaan we er natuurlijk wel op achteruit. Ik lever ca. 60% salaris in, dit komt doordat ik de keuze maak om mijn lease-auto wel te houden. Ik zal straks toch een auto nodig hebben om naar het werk te komen. En de regeling om mijn lease-auto privé te blijven rijden is gunstiger dan om die van manlief privé te gaan rijden.
Daarnaast is er nog een meevaller; de ouderschapsverlofkorting, waar ik het bestaan tot voor kort niet van kende. Voor elk uur dat je ouderschapsverlof opneemt kon je in 2011 € 4,11 aftrekken van de belasting, in 2012 blijft deze regeling bestaan en wordt het bedrag misschien iets verhoogd. In 2012 ben ik van plan ongeveer 500 uur op te nemen, wat dus gelijk staat € 2055,-- toch een leuke meevaller, waar ik niet op gerekend had.
Dit maakt het voor mij des te aantrekkelijker om van deze regeling gebruik te maken. Zo houden we toch nog behoorlijk wat geld over om leuke dingen van te doen en te sparen. Daarnaast ben ik stiekem wel blij dat ik mijn auto hou en straks met de kleine kan gaan en staan waar ik wil.

Ik vraag me ook af met de huidige regering of en hoe lang deze regeling nog blijft bestaan, dus ik kan er beter nu maar gebruik van maken.