Ik pak het bloggen weer op!

3 jaar was het stil op dit blog en lang getwijfeld of ik het zou verwijderen, gewoon laten staan of het bloggen toch weer oppakken. Steeds had ik niet het gevoel echt iets te schrijven te hebben, maar toch miste ik het wel.

Eigenlijk was ik ook een beetje gestopt na een negatieve reactie van een lezer. Een reactie die mij erg raakte op dat moment. Ik denk dat ik nu sterker in mijn schoenen sta dan toen, het eerste jaar na de geboorte van mijn jongste vond ik best zwaar. 

Maar het schrijven is vooral ook een soort uitlaatklep/dagboek voor mezelf en ik hoop met mijn blog mensen te inspireren om groener te leven, bewuster om te gaan met zichzelf en hun omgeving door een kijkje te geven in ons leven.

Hoe ziet ons leven er nu uit?

Ik, Sjouke, ben nog altijd thuisblijfmoeder. Ik heb een bijbaantje als luierconsulente en doe verder nog steeds vrijwilligerswerk bij KrijgdeKleertjes. Daarnaast ben ik nog actief op school en buurtprojecten.

Alex, werkt 36 uur (4 x 9 ) en nu met de Coronamaatregelen is dat 2 dagen op kantoor en 2 dagen op een geïmproviseerde werkplek op onze slaapkamer.

Dirk is 8 jaar en zit nu in groep 6. Zijn hobby's zijn scouting, schaken, sporten en hij is helemaal fan van beybladen. Hij heeft een brede interesse in van alles en nog wat.

David is nu 3,5 jaar en gaat 2 ochtenden in de week naar de peuterspeelzaal. Het is een vrolijke jongen, nog steeds een echte knuffelaar. Hij fietst graag, speelt met de duplo, houdt van boekjes lezen en doet spelen op het woonerf met de buurtkinderen.

Meest gelezen post: wasbaar maandverband

Mijn meest gelezen post op dit blog is "wasbaar maandverband". Ik schreef hem in februari 2013 en heeft sindsdien ruim 3000 pageviews. 

Ik gebruik nog steeds wasbaar maandverband en inlegkruisjes, heb zelfs wat extra aangeschaft in de kraamperiode. Toen het ergste vloeien voorbij was, merkte ik irritatie daar beneden, gelukkig kon ik overstappen op mijn wasbaar maandverband, wat een verademing.

Ik ben al 1,5 jaar niet meer ongesteld geweest, zwangerschap & borstvoeding. Maar de inlegkruisjes gebruik ik wel dagelijks, daar heb ik in de loop der tijd ook wat extra van gekocht. Ik heb inmiddels ook verschillende merken geprobeerd, maar die van MAM blijven mijn favoriet. Dun en fijne pasvorm. Die van Imse Vimse zijn voor mij een goede tweede. Ik heb ook het merk Itti Bitti geprobeerd, maar dat vond ik niks; lekkages en ze verschoven steeds. Ik gebruik ze nu alleen als reserve.

Na 5 jaar (of eigenlijk 3,5 als de periode dat ik ze nauwelijks heb gebruikt niet meereken, zijn er een stuk of 5 verbandjes die wat slijtage vertonen. Dit is gedeeltelijk mijn eigen schuld. Ik ben 1x het wasemmertje waarin ik ze leg te weken na gebruik vergeten. Daar kwam ik dus na 2 weken achter, dat heeft de verbanden geen goed gedaan. Ik gebruik ze nog wel, maar voor de lichtere dagen, want de toplaag was daarna beschadigd, oeps!

Ik was ze nog steeds mee met de wasbare luiers, met speciale potion voor wasbare luiers, die ook op lagere temperaturen hygiënisch schoon wast. De inlegkruisjes was ik gewoon met de rest mee, net als ondergoed. De periode dat we niet in de luiers zaten waste ik de verbanden na de maandelijkse periode een keer mee op 60  graden, tussendoor gewoon op 30. Door het weken en dagelijks water verversen zijn ze al aardig schoon voor ze de was in gaan.

Ik ben nog steeds enthousiast. Gebruik weleens wegwerp tussendoor bij vakantie bijvoorbeeld, maar verlang daarna zo weer terug naar wasbaar. Katoen voelt veel prettiger!

Ik denk dat ik inmiddels ook wel wat bespaard heb. Ik heb de afgelopen 5 jaar 150 euro uitgegeven aan deze verbanden en meer dan de helft kan nog heel wat jaartjes mee. Ik heb het niet nagerekend, maar denk dat ik met wegwerp duurder uit was. Al is dat voor mij niet de belangrijkste reden er mee door te gaan. Belangrijkste vind ik draagcomfort, daarna milieu en dat het goedkoper is, is mooi meegenomen.

Ouderschapsverlof

Zoals jullie misschien weten heb ik geen betaalde baan (hoewel ik sinds een week een bijbaantje heb, maar hier nog geen inkomsten van heb ontvangen). Na de geboorte van David, merkte dat veel dingen mij toch best zwaar vielen. Een nieuw ritme vinden met een baby en een schoolgaand kind. Je tijd en aandacht verdelen onder de kinderen en ook nog het huishouden doen. Respect voor ouders met meer dan twee kinderen, ik vraag mij soms af hoe ze het doen, ik heb blijkbaar niet dat talent. Het huishouden liet ik een beetje voor wat het is. Ik probeerde vooral te genieten van mijn kleintje, te genieten van borstvoeding geven (want dat had ik bij de eerste gemist) en te kijken naar wat ik WEL op een dag deed in plaats van waar ik NIET aan was toegekomen. Dat laatste is makkelijk gezegd dan gedaan, maar met prioriteiten stellen en lijstjes maken kwam ik een heel eind. Een wat onrustig kindje dat vooral VEEL bij mama wou zijn, hielp ook niet echt. En zo kwam het dat ik dagen met David in de draagdoek liep, met hem op de bank zat/lag en hij uiteindelijk (nog steeds) bij ons in bed slaapt en ik Alex vroeg of hij niet tijdelijk 1 dag in de week minder wou/kon werken.

Alex werkte al 4 dagen (36 uur, 4x9 uur), maar we bespraken de mogelijkheden van 27 uur (3x9 uur). Voordeel van zijn cao is dat hij bij opnemen van ouderschapsverlof 50% van zijn salaris krijgt doorbetaald. We rekenden wat. Schatting was dat we onderaan de streep maandelijks maandelijks 150 euro tekort zouden komen om in ons levensonderhoud te voorzien en leuke dingen zijn daarin meegenomen. Daarnaast waren er extra kosten te verwachten; zwemlessen van Dirk en extra babykosten. Voor een jaar was er dus minimaal 1800 euro nodig (12x150) om dit te overbruggen. Aangezien wij het belangrijk vinden om veel tijd met het gezin door te brengen, iedereen zich prettig voelt en we een aardig spaarpotje hebben, hebben we de knoop doorgehakt en het gedaan. Sinds augustus werkt Alex dus nog maar 27 uur per week.

Het eerste salarisstrookje van augustus was spannend. We hadden wel een proefberekening gevraagd, maar uiteindelijk viel het gunstiger uit, daar er in juli nog salarisverhoging was geweest en meer regels waren veranderd waardoor reiskosten nu ook worden vergoed. De extra babykosten vielen erg mee (hierover later nog eens een blogje); want veel nog in huis, borstvoeding verliep goed, gebruik wasbare luiers, kleding via mijn vrijwilligerswerk van KrijgdeKleertjes en ik was compleet vergeten dat je ook meer kinderbijslag krijgt.

Uiteindelijk komen we per maand denk ik zo'n 50 euro "tekort", maar dit vullen we aan via de spaarrekening. Toch probeer ik de spaarrekening zoveel mogelijk te ontzien. Verkopen op mp, even wat meer letten op de centen en creatief zijn! En dat we niet echt op vakantie gingen, alleen wat dagen in ons vakantiehuisje doorbrachten, scheelde ook.

Ik ben blij met de beslissing die we genomen hebben. In de praktijk is Alex niet altijd 4 dagen in de week thuis. Soms komt hij wat eerder thuis, zodat we andere dingen weer makkelijker kunnen regelen en die uren haalt hij dan weer in door een dag extra te werken. Hij werkt ook veel vanuit huis en noteert niet eens alle uren die hij 's avonds nog maakt of op zijn vrije dagen. Maar dat maakt ons niet uit, het gaat om een goede balans in werk en privé en die hebben we hiermee gevonden. Het geeft mij ook weer de kans mij verder te ontplooien. Heb nieuwe taken bij mijn vrijwilligerswerk er bij gekregen en sinds kort dus een bijbaantje.

In mijn omgeving snappen veel mensen niet hoe het kan. "Jij werkt toch niet? En je man maar 27 uur?" Ik snap die reactie wel, stond er zelf ook wel van te kijken dat dit mogelijk is. Maar ik denk dat we van de beslissingen die wij in het verleden hebben genomen, nu de vruchten plukken. We hebben altijd veel gespaard, extra afgelost op het huis, geld geïnvesteerd in goede projecten, en zijn zelf met weinig luxe gelukkig. Daarnaast scheelt het dat we allebei een goede opleiding hebben en onze families soms wat toestopen en we in goede gezondheid zijn.

Hoe we het gaan doen als Alex in augustus weer 36 uur gaat werken, weet ik nog niet. David is dan 1 jaar en 3 maanden, ik verwacht dat veel dan makkelijker zal gaan en ik nu langzaam meegroei in zijn ritme. Maar het belangrijkste is dat we nu een goede balans hebben en over een half jaar kijken we wel weer verder.

Een nieuwe start

Oeps, en toen was het bijna een half jaar geleden dat ik iets geschreven had. De zin om te schrijven ontbrak mij het afgelopen half jaar. Mijn hoofd zat vol, iets met te veel hooi op de vork en een nieuw ritme vinden met een baby in ons gezin. Maar inmiddels heb ik mijn ritme aardig gevonden, nog steeds veel hooi op de vork, maar ik weet het beter te organiseren. Mijn hoofd is minder vol en er is weer meer tijd voor hobby's of eigenlijk heb ik behoefte aan hobby's, meer tijd voor mezelf en weer zin om blogjes te tikken. Het afgelopen half jaar, of eigenlijk jaar, want zoveel heb ik in 2017 niet geschreven is er erg veel gebeurd. Ik zal proberen jullie de komende tijd een beetje bij te praten. Ik heb ook al een lijstje in mijn hoofd met onderwerpen waar ik graag over wil bloggen.

David is nu 8,5 maand en is erg ondernemend. Sinds enkele weken trekt hij zich overal aan op. Het is een vrolijk mannetje, maar wel een echt mama's kindje.

Met ons huis op de achtergrond, met zonnepanelen en altijd gratis verlichting met de lantaarnpaal :-)

Dirk is in december 6 jaar geworden en zit al weer in groep 3. Hij is helemaal gek van cijfers en strategische spelletjes. Ook is hij nu bezig met zwemlessen en gaat naar scouting (in de roots van zijn papa en mama)

Alex heeft nog steeds zijn huidige baan. Met de komst van David heeft hij een jaartje 1 dag in de week ouderschapsverlof opgenomen. Erg fijn om wat meer tijd voor elkaar en ons gezin te hebben.

Ik heb nu naast de zorg voor de kinderen en het huishouden en mijn vrijwilligerswerk (wat zich verder heeft uitgebreid) een nieuwe betaalde uitdaging gevonden. Hierover binnenkort meer.

En hiermee is het begin gemaakt van hopelijk weer veel leuke blogs :-)

Al weer 3 maanden oud!

Nee, ik ben niet gestopt met bloggen, maar aan het genieten van mijn ventje. Hij is inmiddels al weer 3 maanden oud en de eerste periode heb ik als best pittig ervaren. Maar gelukkig gaat alles helemaal goed.

Binnenkort wil ik het bloggen wel weer gaan oppakken. Ik heb al wel wat ideeën waar ik over wil schrijven, maar tot nu toe ontbreekt het mij aan tijd, helaas. Ik heb even andere prioriteiten. Wat foto's dan maar.

Daar is hij dan!

Even een kort berichtje, omdat ik toch wel heel veel lieve reacties kreeg met mensen die zich zorgen maakten of afvroegen of ik al bevallen ben.

Op 23 april zijn we de trotse ouders geworden van een gezonde jongen 3345 gram. Omdat ik allemaal pseudoniemen voor onze namen gebruik, noem ik hem hier David, de naam die we tot 39 weken zwangerschap in gedachte hadden.

Uiteindelijk ben ik met 40weken+5dagen spontaan bevallen. Het was een snelle ongecompliceerde bevalling en na een nachtje ziekenhuis (ivm hoge bloeddruk) mochten we naar huis.

Inmiddels zit de kraamweek erop. Wat een verschil met de vorige keer, ik kan alleen maar genieten. Zodra ik weer wat tijd heb, zal ik wat uitgebreider schijven over de bevalling en de weg er naar toe. Ik voel mij gelukkig, dit maakt zoveel goed!

Genieten van de laatste weken

Even een update omtrent mijn zwangerschap, want ik heb de laatste weken weer weinig laten horen.
Vanaf week 31 weken, kon hier het genieten dan eindelijk gaan beginnen. Al bleef het allemaal best spannend en ben ik ondanks dat ik elke week op controle moet, toch nog een keer tussendoor naar het ziekenhuis geweest. Gelukkig was alles goed, behalve dan dat ik mij minder goed voelde, duizelig, een bijwerking van de medicijnen bleek.

Inmiddels ben ik 35 weken zwanger, Ja, echt ongelooflijk hè. Ik heb altijd alleen maar hierop kunnen hopen, maar er nooit echt over durven nadenken. zal ik dit keer dan echt rond de uitgerekende datum natuurlijk bevallen? En mijn kindje snel mee naar huis mogen nemen. Ik krijg er in ieder geval steeds meer vertrouwen in.

Dus nu toch ook maar die laatste dingen aan het doen, waar ik eerst als een soort zelfbescherming nog niet aan durfde te beginnen. De vorige zwangerschap vond ik het vreselijk dat ik bij thuiskomst uit het ziekenhuis in een leeg babykamertje stond, waar een kindje had moeten liggen.

Ik geniet nu echt van elke dag. Ik voel mij goed en heb tot vorige week zelfs nog gesport, nou ja vooral rustig meegedaan. Ik heb een lijstje van wat ik nog gedaan wil hebben. Niet echt belangrijke dingen hoor, vooral het huis een beetje op orde houden. Elke dag doe ik wat en verder vooral ontspanningsoefeningen, lekker naar buiten en aandacht besteden aan Dirk.

De eerste tijd willen we gaan co-sleepen. 

Bij Dirk niet gedaan, wist niet eens wat het was. 

Hij heeft toen de eerste tijd wel bij ons op de kamer geslapen maar in een wiegje

Wiegje voor de zekerheid toch maar in elkaar gezet, mocht co-sleepen niet bevallen.

Kamertje is bijna af...staan nog wat spullen om uit te zoeken.

De stof van de stoel achterin van een nieuw kleurtje voorzien.
Hij was wil, maar vol grijs/bruinige vlakken. Nu weer mooi!

Nu weer verder genieten en hoop dat de baby minimaal nog 2 weekjes blijft zitten!