Oliebollen en appelbeignets

Gisteren herinnerde ik mij ineens dat ik in de kast nog 2 pakken oliebollenmix en 2 pakken appelbeignetmix had staan. Die had ik vorig jaar voor 25 cent per stuk op de kop getikt na oudjaar. De appelbeignetmix was nog goed t/m mei 2013, alleen de oliebollenmix was nu net een paar maanden over datum, maar dat maakt ons niks uit.

Ik bedacht me dat ik die pakken nu maar moest gaan gebruiken, anders zou er niks meer van komen. Alle benodigdheden had ik verder nog in voorraad dus wat let je dan? Ik begon met 1 pak oliebollen beslag te maken en daarna was het beslag voor de appelbeignets aan de beurt. Appeltjes even schillen en daarna het klokhuis verwijderen met een appelboor. Hmm, laat ik nou net die appelboor 3 weken geleden naar de kringloop hebben gedaan, omdat ik dat ding nooit gebruikte, zul je altijd zien. Het waren kleine appeltjes die ik had, dus ik sneed ze gewoon in 4 partjes, dat zou toch ook wel smaken?

Vervolgens op zoek naar de frituurpan, die gebruiken we zelden. Er zat nog oud vet in, dus ik kon eerst die hele pan schoonmaken. Daarna de zonnebloemolie erin, nou dat viel tegen, ik had wel 2 flessen (elk 500ml) maar dat werd dus maar een klein bodempje in de frituurpan. Dus toen de olie maar overgegoten in een klein pannetje en die op het gasfornuis gezet. Jammer dan als ons huis heel 2013 naar oliebollen ruikt, ik ga het echt niet uitstellen tot morgen en nog meer zonnebloemolie kopen. En met oudjaar ga ik ook liever niet de straat op, ben bang voor vuurwerk. Ik vind het ook zonde, want daarna kan je de olie toch weggooien.

Even een uurtje bakken en toen was dit het resultaat:

De oliebollen

De appelbeignets

Helaas werden we tijdens het bakken gebeld dat de vriend waar we naar toe zouden gaan met oud en nieuw en waar meer vrienden naar toe zouden komen, al een paar dagen ziek op bed ligt. Hij belde dus af. Nou die 2 andere pakken laat ik nog maar even in de kast staan; ik kan er ook nog een krentenbrood en poffertjes meemaken las ik op de website. Vandaag maar even wat naar mijn ouders brengen, want dit is veel te veel voor ons tweeën......

Eigenlijk vind ik het helemaal niet zo erg dat die vriend afbelde. Om thuis te blijven is veel fijner voor zoontje en we kunnen de kat een beetje in de gaten houden.

We hebben wel even voorgeproefd en ze smaken goed!

Allemaal een fijn jaarwisseling gewenst!

52 doelen voor 2013

Voor 2012 stelde ik mezelf 52 doelen. Omdat het lijstje van deze doelen mij heeft geholpen om mijn doelen in het oog te houden, heb ik voor 2013 opnieuw 52 doelen opgesteld om mezelf richting te geven. Er zijn kleine doelen bij, maar ook grote doelen. Ik heb doelen dit keer ingedeeld in categorieën om zo beter overzicht te houden:

Decluttering:

1. 12 dingen verkopen op marktplaats
2. 6 dozen naar de kringloop
3. 1x op de rommelmarkt staan
4. 1 kastje/la per week opruimen
5. Schuur opruimen
6. Zolder opruimen
7. 12 boeken uit de boekenkast lezen en daarna wegdoen 
8. Orde in de kledingkast scheppen
9. Alle fotonegatieven digitaliseren

Groener:

1. Weer zelf wasmiddel maken
2. Zelf schoonmaakmiddel maken
3. Zuiniger koken: gas eerder uit
4. Zelf tandpasta maken
5. Alleen nog natuurlijke verzorgingsproducten kopen
6. Zelf handzeep maken
7. Afval verminderen

Moestuin:

1. Zaaiplan maken
2. Schutting laten begroeien
3. Moestuin vogelproef maken met netten om de bessenstruiken
4. Koude kas maken / op de kop tikken
5. Nieuwe kruidentuin maken

Huis:

1. Voortuin aanpakken
2. Kunststof kozijn en dubbelglas badkamer en 3^e slaapkamer
3. verbouwing zolder
4. Hok maken voor de groene en grijze bak aan de zijkant van het huis
5. Luik kruipruimte van isolatie voorzien

Gezonder koken en eten:

1. Een keer koken uit de natuur (vliesbloesem, kastanjes etc...)
2. Elke dag minimaal 2 stuks fruit eten
3. Alleen in het weekend chips, chocola, koekjes, frisdrank
4. Aan tafel eten
5. Elke week minimaal 1 brood zelf bakken
6. Doorgaan met weekmenu en vooruit koken voor drukke dagen

Zoontje:

1. Gordijnen voor de kamer van ons zoontje maken (stof en rails zijn er al)
2. Zoontje zindelijkheids training geven
3. Nog meer gebarentaal oefenen met zoontje
4. Elke dag half uur wandelen met de kinderwagen
5. Leuke dingen doen: zwemmen, wandelwagensoos, kinderboerderij etc...

Zelfontplooiing/ontspanning:

1. Meer naaien met de naaimachine
2. Minder TV kijken, alleen naar programma's kijken die me echt interesseren
3. 1x per week baantjes trekken in het zwembad (of aquajoggen)
4. 12 kilo afvallen
5. Elke dag een half uurtje op de crosstrainer
6. Vaker gezelschapsspelletjes spelen
7. Leren handwerken: breien of haken o.i.d.

Sparen/Besparen:

1. € 10.000,-- extra storten bankspaarhypotheek/aflossen
2. 4x per jaar diepvries ontdooien
3. Alleen iets nieuws kopen als het echt noodzakelijk is
4. Boodschappenbudget strak volgen

Overig:

1. Fotoalbum van onze trouwdag
2. Droogmolen in gebruik nemen
3. Creatievere cadeautjes geven (meer zelf maken/persoonlijker)
4. Meer structuur in het huishouden, schema maken en uitvoeren

Hebben jullie jezelf ook weer doelen gesteld voor 2013?

Uitslag give away

Vorige week een give away met biologische babyvoeding. Er waren slechts 2 geïnteresseerden. Omdat het 6 zakjes zijn, lijkt het me dan het beste om het maar onder jullie te verdelen. Dus Lottebees en Samatha willen jullie even je adres mailen naar sjoukebespaarder@gmail.com ? dan stuur ik het naar jullie op.

Mochten jullie nog een voorkeur hebben van smaak, laat het dan even weten, dan zal ik kijken naar een eerlijke verdeling.

- stoofpotje van kip met rijst en groenten (7 maanden)
- 2x rundvleesstoofpotje met aardappelen en groente (7 maanden en de grootverpakking 10 maanden)
- kip met groenten (7 maanden)
- vis met aardappelpurree en groenten (7 maanden)
- lamsvlees met aardappelen en groenten (10 maanden)

In januari wederom een give away.....

Avondje uit

Eergisteren gingen manlief en ik een avondje uit. Het was eigenlijk de eerste keer echt uit sinds zoontje er is. Toen zoontje in het ziekenhuis lag en ik er even helemaal doorheen zat had manlief me al een keer mee uit eten genomen, maar toen kon ik er niet echt van genieten, hoewel ik het wel probeerde.

Maar eergisteren kwam de kinderthuiszorg een avondje zodat wij weg konden. Zoontje krijgt 's avonds nog 2x sondevoeding (in zijn slaap) en we hebben nog geen andere mensen in onze omgeving getraind in het geven hiervan, dus we kunnen eigenlijk alleen met z'n 2-en voor langer dan 2-3 uurtjes weg als er iemand van de kinderthuiszorgt komt.

We gingen met de auto naar de stad en haalden eerst bij de bios 2 kaartje voor de film Alles Familie en een uitrijkaart voor de parkeergarage. Zo kost het maar 4 euro aan parkeergeld, terwijl je dat anders al voor krap 2 uurtje kwijt bent. We hadden nog bioscoopbonnen liggen die we konden gebruiken, dus verder kostte het ons niks. Daarna gingen we naar ons favoriete eetcafeetje, ik woonde daar tegenover in mijn studententijd. Maar helaas, die zat dicht. Ook niet zo gek, de dag na kerst. Dus toen maar naar een ander leuk vegetarisch restaurantje gelopen. Het was erg rustig binnen en ze zouden om 20.00 uur dichtgaan i.v.m. de kerstdrukte van de dag ervoor. We hadden dus nog krap een uurtje om iets te eten. Een voorgerecht sloegen we daarom maar over, maar gelukkig was er nog wel tijd voor een toetje. Ik had een heerlijke pasta met shitakes en manlief nam een pompoencurry. Naast de pasta lag nog wat groenten die ik een jaar geleden niet herkend had: pastinaak. Als toetje namen ik chocoladetaart en hij lemonpie met een lekker een lekkere decaf cappuccino erbij. We hebben heerlijk, maar niet overdadig gegeten. En daarna dus lekker naar de film in een bomvolle zaal. Gelukkig hadden we eerst de kaartjes gekocht, want nu stonden de rijen bij de kassa tot aan de deur!

Totaal kosten het avondje uit ons € 59,-- (inclusief fooi). Niet gek, vind ik zelf, helemaal omdat we dit ook niet meer zo vaak (kunnen) doen.

Bij thuiskomst voelde het wel heel gek. Was ik een paar jaar geleden nog weleens zelf oppas, nu voelde ik me als de thuiskomende ouders (en dat zijn we natuurlijk ook). Manlief vroeg zelfs nog: moeten we aanbellen?! haha, voor hem was het ook wel even wennen.

Gelukkig was alles goed gegaan, we hadden er ook wel vertrouwen in hoor, maar was toch voor het eerst dat het zo ging. Zoontje had nog een beetje slijm gespuugd, is al een paar dagen flink verkouden, en daardoor was hij even wakker geweest. Verder had ze zelfs nog een was gedaan, omdat ze het beddengoed had verschoond. Wat een lieverd is het toch.

Zo'n avondje uit moeten we zeker vaker doen, maar ik moet zeggen dat ik er veel minder behoefte aan heb dan een paar jaar geleden! Gewoon allemaal thuis zijn, daar kan ik ook echt van genieten.

Hypotheek administratie

Vandaag de hypotheek administratie maar eens bijgewerkt. Begin van het jaar krijgen we altijd een overzichtje wat we hebben ingelegd op onze bankspaarhypotheek en wat de waarde nu is. Waarom krijg je zo'n overzichtje maar 1x per jaar? Waarschijnlijk omdat je het alleen nodig hebt bij de belastingaangifte. Maar ik zou het wel fijn vinden als ik deze bankspaarrekening ook online in zou kunnen zien, net als bij een gewone spaarrekening, dat kan nu helaas niet.

Daarom hou ik altijd zelf een overzichtje bij in excel. Zo weet ik precies wanneer we wat hebben ingelegd en maak ik een optelsommetje. Ik hou dan niet rekening met de rente van dat jaar (te veel gedoe) dus zie ik in jan/feb als ik het overzicht krijg pas wat de rente extra heeft opgeleverd. De rente die we ontvangen is 4,7%.

Gisteren werd de laatste storting van 2012 gedaan, dus een mooi moment om vandaag de excel bij te werken.

In 2012 legden we in totaal € 12.169,45 in. Dit was 5x het oude maand bedrag, 1x een extra storting van € 10.000,-- en daarna 7x het nieuwe maandbedrag.

Volgens mijn schemaatje, zou er nu minimaal € 26.028,54 in de spaarpot moeten zitten. Maar daar komt dus nog de rente bij van 2013. Ik ben heel benieuwd wat het echte spaarbedrag zal zijn.

Mij geeft het overzicht een duidelijk beeld van wat we nog aan schuld hebben. Me elke maand weer bewust houden van deze schuld, maakt ook dat ik gemotiveerder ben om af te lossen.

Houden jullie zelf ook een overzicht bij van je hypotheek?

2 extra doelen gehaald?

Eind oktober en eind november stelde ik ons nog 2 doelen als extra uitdaging, zo aan het eind van het jaar. Vanaf maart 2013 ben ik officieel thuisblijfmoeder en heb ik mijn contract opgezegd. Hierdoor dalen onze inkomsten t.o.v. 2012 met ca. 50%. We hebben reeds een aardige buffer opgebouwd, omdat ik al jaren wist dat als er kinderen zouden komen ik minder wilde werken. In november en december zetten we nog even alles op alles om in de echte consumindermood te komen. Was consuminderen tot nu toe vooral een hobby, vanaf 2013 wordt het noodzaak. Maar ik denk dat als we doorgaan, zoals we in 2012 deden, we het prima moeten kunnen redden en het dus niet zal voelen als noodzaak. Het enige wat we zullen merken is dat ons spaargeld minder hard groeit en misschien ook wel iets afneemt. Nu ook de maand december bijna om is en we geen spannende dingen meer verwachten, kijk ik terug op de gestelde doelen:

Onze doelen waren:
- niks nieuws kopen in november en december
- ons spaargeld laten groeien tot 80 paarse briefjes

Niks nieuws kopen in november en december
Ik kocht vrijwel niks nieuws in november en december. Ik kocht alleen een babytandenborstel, een rozet voor zoontjes 1e verjaardag, 2 dvd's en een poster voor babygebarentaal. Al met al waren de kosten iets meer dan € 40,-- Heel netjes vind ik. Daarnaast zijn (bijna) alle aankopen heel goed overdacht.
Wel kocht ik best veel 2e hands, dat had eigenlijk best iets minder gekund, maar goed, altijd nog beter dan nieuw. Zo kocht ik speelgoed en kleertjes voor zoontje op de rommelmarkt, via MP wasbare luiers voor zoontje (ik wilde eens wat andere merken proberen) en een babystoel. We hadden al wel 2 (2e hands/geleend) babystoelen, maar geen was echt goed voor zoontje. De ene te laag, zodat hij niet goed aan tafel kan zitten, de ander te weinig steun, hij kan nog niet zelf zitten. De stoel die we nu hebben is prefect met een stoelverkleiner erin!

Achter de hand had ik nog voor ca. 80 euro aan vvv-bonnen voor als ik echt iets nieuw wilde kopen, maar daar heb ik geen gebruik van gemaakt. De winkels waar ik kocht accepteerde geen bonnen of het bedrag was te laag om met een bon te betalen. Ik denk dat ik de bonnen van het voorjaar ga gebruiken voor de moestuin of voor nieuw ondergoed.

Door 2 maanden niks nieuws te kopen ben ik nog bewuster gaan kijken naar ons koopgedrag. Ik heb gemerkt dat niks nieuws kopen eigenlijk ook eens soort van rust geeft. Ik ben tevreden met wat ik heb en als ik graag iets wil zijn er veel meer manieren om hier aan te komen. Via dit blog ruilde ik al veel dingen, met name leesvoer. Het voelde steeds als een cadeautje om iets te krijgen. Veel impulsaankopen uit het verleden hebben maar plezier gebracht voor korte duur. Vaak was het plezier al weg op het moment dat ik het thuis uit de tas haalde. Veel dingen hebben inmiddels ook weer het huis verlaten. Alles wat ik u kocht gebruik ik nog steeds. De rozet hebben we bij zoontje op de verjaardag opgespeld. Hij zit nu in de tas met verjaardagsversiering. Misschien komt er nog een keer een kindje dat hem kan dragen en anders geef ik het een keer een kindje cadeau dat 1 wordt.

80 paarse briefjes
Het leek nog een lange weg met nog 10 paarse briefjes te gaan in slechts een maand. Maar toch is het gelukt en eigenlijk hebben we er niet eens zoveel moeite voor hoeven te doen. Er waren een paar extra inkomsten die we nog konden verwachten in de maand december. Maar de verkopen via MP en Bol liepen niet storm. Uiteindelijk hebben de verkopen in de maand nov/dec maar € 111,-- opgeleverd, terwijl ik op € 200,-- had gehoopt. De rommelmarkt leverde € 93,40 op. Het minder uitgeven aan boodschappen lukte helaas niet door zoontjes verjaardag, maar door het niks nieuws kopen spaarde ik wel zo'n 200 euro extra. Maar het grootste gedeelte kwam van giften voor sinterklaas en kerst van onze lieve ouders. Hierdoor stond er op 27-12-2012 bijna het magische bedrag van die 80 briefjes op onze rekening. Als ik kijk naar de rente die we krijgen per 1 jan, van bijna 450 euro, dan zouden we er zijn. Maar de zorgverzekeringsjaarpremie wordt al per 28/12 afgeschreven, hoewel dat kosten voor 2013 zijn. Hierdoor zal het saldo op 1 jan weer onder die magische grens duiken. Toch kan ik zeggen dat ook dit doel glansrijk is gehaald! Hoewel we er zelf eigenlijk weinig extra's voor hebben gedaan, toch voelt het heel lekker om met deze buffer 2013 in te gaan.

Volgend jaar proberen we zeker elke maand nog een klein bedrag te sparen, ondanks dat onze inkomsten sterk achteruit gaan. Zodra het salaris van manlief binnenkomt, gaat er gelijk een gedeelte naar de spaarrekeningen. Aan het eind van de maand maak ik de balans op, als we geld hebben overgehouden gaat dit eveneens naar de spaarrekening. Zo hoop ik dat onze buffer niet te veel slinkt.

Ons kerstkindje....

Ik ben vandaag zo gelukkig, gewoon omdat we 2e kerstdag met z'n drieën kunnen zijn. Vorig jaar verlieten we zoontje op 2e kerstdag 's avonds in het ziekenhuis om even naar huis te gaan, zo'n 100km. We logeerden in het Ronald mcDonald naast het ziekenhuis, maar wilden toch even naar huis om wat spullen te halen. We waren 19e dec halsoverkop s middags van het ene academisch ziekenhuis in Nijmegen overgeplaatst naar het andere in Rotterdam, omdat er (daar waar ik al 2 weken lag) geen plaats was voor zoontje op de NICU. Ik had dus wel wat spullen bij me, maar manlief had helemaal niks. Die heeft 20dec snel wat ondergoed, t-shirt en toiletartikelen gekocht, maar extra kleding was toch ook wel handig. Op 24 dec, de dag dat ik werd ontslagen uit het ziekenhuis, haalde manlief voor mij nog snel een kolfapparaat, paracetamol, medicijnen en wat te eten en drinken. Hij liep als een gestreste kerstkalkoen door het centrum van Rotterdam om mij in alles te voorzien, voordat alles met de kerst dicht zou zijn.

De eerste keer dat ik hem mocht vasthouden

Vorig jaar voelde het zo rot om zoontje achter te laten. Na 7 maanden in mijn buik en een weekje vlakbij hem in het ziekenhuis, zat er ineens 100km afstand tussen ons. Hij was stabiel en daarom durfden we even weg te gaan. 's avonds reden we mee met onze zwager, die was op kerstbezoek bij zijn familie in Rotterdam geweest. Hij zette ons af in Nijmegen, daar stond onze auto nog altijd bij het ziekenhuis, we waren met de ziekenwagen een week daarvoor vertrokken. Daarna reden we naar huis en toen ik daar aankwam barstte ik in tranen uit.

Onze kat zat voor het raam te wachten, ik had hem bijna 4 weken niet gezien en hij was toen we werden overgeplaatst naar Rotterdam door mijn zus opgehaald om bij haar te logeren. Mijn vader had hem weer even voor een nachtje naar ons gebracht, zodat ik me niet zo alleen zou voelen. Het voelde fijn hem weer te zien. 4 weken daarvoor was de ambulance nog even langs ons huis gereden, toen ik werd overgeplaatst van Arnhem naar Nijmegen, zodat ik afscheid kon nemen. Ze kwamen toch praktisch langs ons huis, maar ik had niet verwacht dat de ambulanciers echt op mijn verzoekje zouden ingaan om even te stoppen. Wat een lieve mensen.

Maar toen ik binnen kwam, kwam de grootste klap. De lege box in de woonkamer en vervolgens zijn lege kamertje. Alles stond er wiegje, kast, commode, knuffels en natuurlijk de kleertjes maat 50 die in de kast hingen, waarvan ik me afvroeg of hij die ooit zou kunnen dragen. Nu waren die nog veel te groot voor hem. Ik pakte met betraande ogen wat hydrofiele luiers, dekens en spuugdoekjes in. Met de doeken konden ze zijn couveuse bedje opmaken, zodat het toch een beetje eigen was. En de spuugdoekjes droeg ik de hele dag op mijn borst om 's avonds als geurdoekje in zijn couveuse te leggen. En daarna was het nog even kolven en naar bed.

De volgende ochtend hebben we gelijk gebeld naar de NICU of alles goed was. Gelukkig was dat zo. Manlief pakte de auto snel in, ik kolfde nog een keer en we deden nog even boodschappen. Je moet toch ook voor jezelf blijven zorgen. Daarna begon de rit terug naar Rotterdam. Ik heb zelfs nog in de auto gekolfd, omdat anders mijn kolfschema door de war zou lopen. De rit kon me niet snel genoeg gaan, ik wilde zo graag weer bij zoontje zijn.

Zo hulpeloos en klein

En nu denk ik weer aan hoe ik me toen voelde. Alles voelde zo dubbel. Aan de ene kant voelde het alsof mijn leven voorbij was, zou ik ooit nog gelukkig kunnen zijn? Dit deed zo veel pijn, wanneer was deze nachtmerrie afgelopen? Aan de andere kant wilde ik van elk moment genieten, positief blijven voor zoontje, vertellen hoeveel ik van hem hou en vertellen dat hij mooi is en al mijn liefde geven. Misschien zou zijn leventje maar kort duren en dan wilde ik er toch op terugkijken als een mooie tijd. Iets wat de gelukkigste weken van je leven moeten zijn, voelden voor mij meer als 1 grote nachtmerrie. Was ik wel een goede moeder als ik nog geen echte binding voelde? Zou hij voelen dat ik wel probeerde al mijn liefde te geven, maar ook bang was dat het verdriet, als het mis zou gaan, nog groter zou zijn? En de kans dat het allemaal goed zou komen, was zo klein. Was het wel fijn voor hem als ik hem vasthield? Er gingen dan allemaal alarmbellen af, maar daar moest ik me niks van aantrekken zei de verpleging, zij hielden het goed in de gaten. Wat betekenden die alarmbellen? En waarom kon ik niet ongestoord van hem genieten, gewoon met zijn drieën zonder andere mensen in de buurt?

2 weekjes oud en voor het eerst kleertjes aan, maat 40

Het moment dat we voor het eerst echt met z'n drieën waren was zo'n 2 maanden later. We mochten oefenen om alleen met zoontje te zijn, voor hij mee naar huis mocht. We gingen naar de snoezelkamer, een kamer met een waterbed en allemaal lichtjes en ontspannende muziek. Daar lagen we met z'n drieën, wat een heerlijk gevoel was dat. Hier had ik 2 maanden naar uitgekeken en de tranen rolden over mijn wangen van geluk.

Nu rollen die tranen weer als ik dit schrijf. Tranen van geluk, omdat alles zo goed is afgelopen en we hier nu zijn met z'n drieën. Dit hoop ik nooit meer mee te maken en mijn gedachten zijn vandaag dan ook een beetje bij alle ouders die nu in het ziekenhuis zitten bij hun kindjes. Vorige week zijn we (op z'n verjaardag) nog in het ziekenhuis geweest voor controle. Alles was goed met z'n hartje en we hoeven pas over 9 maanden terug te komen. We gingen toen nog even langs met een traktatie op de afdelingen waar hij heeft gelegen. Het was fijn om de verpleging weer even te spreken, maar er kwamen ook veel herinneringen boven. Ik hoop dat 2013 ons jaar gaat worden van veel genieten en samenzijn.

Een jaar later